Ik probeer al enige tijd uit te leggen aan mijn vriend wat het precies is 'op mijn manier in het leven staan'. Het valt niet mee dit uit te leggen aan iemand die dat nog niet zo bewust ervaart. Ik vind het belangrijk dat hij het begrijpt.
Want hoe leg je uit dat ik door het tweelingzielen proces ineens in een andere dimensie stapte.
Dat ik me daardoor (weer) verbonden voel met de oerbron, met de liefde die al het leven met alles verbindt. Een eenheid voel waar ik een heel klein onderdeel van ben. Dat ik hierdoor het belang van alles wat leeft voorop stel en me in wil zetten het leed te verhelpen.
En dat wanneer ik hier over praat het me raakt tot op het diepst van mijn ziel en het me vaak ook ontroert omdat dit de missie is waarom ik geboren ben, waar ik voor gekozen heb.
Het is een enorm verlangen wat me voortstuwt in mijn eigen proces en ook voortstuwt in de richting waar ik moet zijn. Zachtjes, soms dwingend wanneer ik het niet meteen door heb.
Dat daarin het verwerken van mijn eigen pijn belangrijk is omdat ik telkens wanneer ik deze verwerkt heb de pijn ook bij een ander kan herkennen en hen helpen te helen. Maar ook omdat ik niet anders meer kan, ook daarin geen weg meer terug is, ook voortgestuwd word.
Dat ik helder- zie, -hoor, -voel en -weet sinds ik verbonden ben met de oerbron. Dat ik de energie van de natuur kan zien, soms ook aura's waarneem en voel wat een ander voelt maar ook weer niet altijd.
Ik daardoor uitspraken doe over mensen die ik niet ken omdat ik het waarneem alleen al door het over hen te hebben. Ik ook gedachten op kan pikken wanneer een ander het oké vindt dat ik het weet. Bijvoorbeeld 'weet je wie ik vorige week tegen kwam' en precies die persoon noem. Maar dat dit zelden voorkomt en ik (gelukkig) niet altijd weet wat een ander denkt.
Ik dit alles alleen maar vanuit een positieve intentie in kan zetten en ook niet anders zou willen.
Ik me hierdoor bewust ben gaan worden van wat ons allemaal op de mouw wordt gespeld door de media (die overigens ook weer handelen door wat hen op de mouw is gespeld).
Ik bewuster eet omdat de rotzooi in ons eten uit mijn lichaam wil houden en het liefst ook uit de lichamen van de mensen die ik lief heb omdat ik wil voorkomen dat de giftige stoffen ziektes creëren in hun lichamen.
Dat wanneer je leeft vanuit je ziel dit allemaal vanzelfsprekend is geworden, ik niet anders meer kan.
En dat er met mij een heleboel mensen zo in het leven staan doordat er wereldwijd een ontwakingsproces gaande is omdat de energie aan het stijgen is. En dat ik zo blij kan worden van de mensen die producten uitvinden die goed zijn voor alles wat leeft op aarde. Van mensen die systemen omver duwen door er andere systemen voor in de plaats te zetten. De wereld veranderen door de verandering te zijn.
Dat ik met een bedoeling in dit gezin terecht ben gekomen omdat hij drie bijzondere hooggevoelige kinderen heeft die net dat nodig hebben wat ik te bieden heb.
Je luistert naar me en neemt het serieus en tegelijkertijd kun je er nog niet zoveel mee. Mijn lieve, bijzondere, eigengereide, sensuele, liefdevolle, onderscheidende en zo heerlijk jezelf zijnde partner.
Want hoe leg je uit dat ik door het tweelingzielen proces ineens in een andere dimensie stapte.
Dat ik me daardoor (weer) verbonden voel met de oerbron, met de liefde die al het leven met alles verbindt. Een eenheid voel waar ik een heel klein onderdeel van ben. Dat ik hierdoor het belang van alles wat leeft voorop stel en me in wil zetten het leed te verhelpen.
En dat wanneer ik hier over praat het me raakt tot op het diepst van mijn ziel en het me vaak ook ontroert omdat dit de missie is waarom ik geboren ben, waar ik voor gekozen heb.
Het is een enorm verlangen wat me voortstuwt in mijn eigen proces en ook voortstuwt in de richting waar ik moet zijn. Zachtjes, soms dwingend wanneer ik het niet meteen door heb.
Dat daarin het verwerken van mijn eigen pijn belangrijk is omdat ik telkens wanneer ik deze verwerkt heb de pijn ook bij een ander kan herkennen en hen helpen te helen. Maar ook omdat ik niet anders meer kan, ook daarin geen weg meer terug is, ook voortgestuwd word.
Dat ik helder- zie, -hoor, -voel en -weet sinds ik verbonden ben met de oerbron. Dat ik de energie van de natuur kan zien, soms ook aura's waarneem en voel wat een ander voelt maar ook weer niet altijd.
Ik daardoor uitspraken doe over mensen die ik niet ken omdat ik het waarneem alleen al door het over hen te hebben. Ik ook gedachten op kan pikken wanneer een ander het oké vindt dat ik het weet. Bijvoorbeeld 'weet je wie ik vorige week tegen kwam' en precies die persoon noem. Maar dat dit zelden voorkomt en ik (gelukkig) niet altijd weet wat een ander denkt.
Ik dit alles alleen maar vanuit een positieve intentie in kan zetten en ook niet anders zou willen.
Ik me hierdoor bewust ben gaan worden van wat ons allemaal op de mouw wordt gespeld door de media (die overigens ook weer handelen door wat hen op de mouw is gespeld).
Ik bewuster eet omdat de rotzooi in ons eten uit mijn lichaam wil houden en het liefst ook uit de lichamen van de mensen die ik lief heb omdat ik wil voorkomen dat de giftige stoffen ziektes creëren in hun lichamen.
Dat wanneer je leeft vanuit je ziel dit allemaal vanzelfsprekend is geworden, ik niet anders meer kan.
En dat er met mij een heleboel mensen zo in het leven staan doordat er wereldwijd een ontwakingsproces gaande is omdat de energie aan het stijgen is. En dat ik zo blij kan worden van de mensen die producten uitvinden die goed zijn voor alles wat leeft op aarde. Van mensen die systemen omver duwen door er andere systemen voor in de plaats te zetten. De wereld veranderen door de verandering te zijn.
Dat ik met een bedoeling in dit gezin terecht ben gekomen omdat hij drie bijzondere hooggevoelige kinderen heeft die net dat nodig hebben wat ik te bieden heb.
Je luistert naar me en neemt het serieus en tegelijkertijd kun je er nog niet zoveel mee. Mijn lieve, bijzondere, eigengereide, sensuele, liefdevolle, onderscheidende en zo heerlijk jezelf zijnde partner.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten