Ik hou niet meer van jou, bestaat dat eigenlijk wel?
Wanneer je iemand tegenkomt waar je verliefd op wordt heeft dat verschillende redenen.
Degene spiegelt jou iets wat in jezelf nog geheeld mag worden. Er zijn overeenkomsten of tegenstellingen die je aanspreken in de ander. Wanneer dit geheeld is kan het dus zijn dat 'de liefde over is'. Tijd om verder te gaan, deze relatie heeft zijn doel dan gediend. Of wanneer je in een liefdevolle relatie zit en je door je eigen ego gedrag de relatie beëindigd omdat je dat wat er gespiegeld wordt uit de weg gaat. 'Ik hou niet meer van jou' zeg je dan. Maar hoe kun je het ene moment wel van iemand houden en het volgende totaal niet meer?
Ik heb in mijn leven een aantal relaties gehad waarin ik me niet bewust was van mijn gedrag.
Gelukkig ben ik dat in mijn huidige relatie wel en wanneer mijn ego een loopje met me denkt te gaan nemen pak ik het meteen bij zijn staart. Ik neem het gevoel waar en doorzie het voortaan.
Ik heb vorige week de overdracht van mijn huis getekend en ben in een dorp gaan wonen wat zo'n 30 minuten rijden van mijn geboortestad ligt. De voorlopige koopakte van ons nieuwe huis is getekend en naar verwachting krijgen we begin januari de sleutel van ons nieuwe huis.
Het stadium van naar keukens, badkamers en welke vloer we willen is begonnen.
Ik ben elke dag dankbaar voor de relatie die ik heb en gedraag me vaak bijna puberaal wanneer we samen zijn. Zielsgelukkig ben ik met hem en het leven wat we samen leiden.
En dan ineens is daar het ego gevoel, zomaar ineens wanneer ik op een site tegels aan het bekijken ben voor de badkamer. Daar waar ik hem 5 seconden geleden nog liefdevol zat te observeren, gewoon omdat hij zo heerlijk zichzelf is, kan ik hem daarna aankijken en denken 'wat doe ik hier'.
Ik heb nog nooit eerder mijn leven met iemand willen delen, een huis met hem willen kopen en samen oud worden. Dan kun je je wel voorstellen dat mijn ego het behoorlijk angstig vindt. Me vastleggen, niet weten wat de toekomst brengt en mijn totale onafhankelijkheid 'opgeven' zijn echte ego gedachten waar ik vroeger van in paniek schoot en zelfs naar handelde.
Ik hoef mezelf niet meer toe te spreken dat deze gedachten niet de waarheid zijn en dat dit gevoel vanzelf weer verdwijnt.
Wanneer het er nog is dan glimlach ik, kijk mijn vriend nog eens liefdevol aan en ga weer door met waar ik mee bezig was.
Wanneer je iemand tegenkomt waar je verliefd op wordt heeft dat verschillende redenen.
Degene spiegelt jou iets wat in jezelf nog geheeld mag worden. Er zijn overeenkomsten of tegenstellingen die je aanspreken in de ander. Wanneer dit geheeld is kan het dus zijn dat 'de liefde over is'. Tijd om verder te gaan, deze relatie heeft zijn doel dan gediend. Of wanneer je in een liefdevolle relatie zit en je door je eigen ego gedrag de relatie beëindigd omdat je dat wat er gespiegeld wordt uit de weg gaat. 'Ik hou niet meer van jou' zeg je dan. Maar hoe kun je het ene moment wel van iemand houden en het volgende totaal niet meer?
Ik heb in mijn leven een aantal relaties gehad waarin ik me niet bewust was van mijn gedrag.
Gelukkig ben ik dat in mijn huidige relatie wel en wanneer mijn ego een loopje met me denkt te gaan nemen pak ik het meteen bij zijn staart. Ik neem het gevoel waar en doorzie het voortaan.
Ik heb vorige week de overdracht van mijn huis getekend en ben in een dorp gaan wonen wat zo'n 30 minuten rijden van mijn geboortestad ligt. De voorlopige koopakte van ons nieuwe huis is getekend en naar verwachting krijgen we begin januari de sleutel van ons nieuwe huis.
Het stadium van naar keukens, badkamers en welke vloer we willen is begonnen.
Ik ben elke dag dankbaar voor de relatie die ik heb en gedraag me vaak bijna puberaal wanneer we samen zijn. Zielsgelukkig ben ik met hem en het leven wat we samen leiden.
En dan ineens is daar het ego gevoel, zomaar ineens wanneer ik op een site tegels aan het bekijken ben voor de badkamer. Daar waar ik hem 5 seconden geleden nog liefdevol zat te observeren, gewoon omdat hij zo heerlijk zichzelf is, kan ik hem daarna aankijken en denken 'wat doe ik hier'.
Ik heb nog nooit eerder mijn leven met iemand willen delen, een huis met hem willen kopen en samen oud worden. Dan kun je je wel voorstellen dat mijn ego het behoorlijk angstig vindt. Me vastleggen, niet weten wat de toekomst brengt en mijn totale onafhankelijkheid 'opgeven' zijn echte ego gedachten waar ik vroeger van in paniek schoot en zelfs naar handelde.
Ik hoef mezelf niet meer toe te spreken dat deze gedachten niet de waarheid zijn en dat dit gevoel vanzelf weer verdwijnt.
Wanneer het er nog is dan glimlach ik, kijk mijn vriend nog eens liefdevol aan en ga weer door met waar ik mee bezig was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten