Op weg naar de vijfde dimensie

'De wat?' zei ik tegen mijn vader toen hij over de vijfde dimensie begon. Ik liet hem even vertellen en zei 'sorry pap, daar geloof ik niet in. Dat gaat me te ver'.  Mijn vader begreep toen al dat je iets niet kunt begrijpen als je er nog niet aan toe bent en zweeg dan. 

Pas in 2014, kort nadat ik ontwaakte, kwam de term in mijn zoektocht rondom het tweelingzielen proces weer naar voren en nu wilde ik er ineens alles over weten. Ik heb er toen ook een blog over geschreven en kon me op dat moment niet bedenken dat er over een bewustzijnsniveau werd gesproken. Dus niet zoiets als wat ik eerder dacht drie dimensionaal maar dan met meer kanten. 

Toen ik ontwaakte wist ik eigenlijk nog niks van dimensies, ego, energieën of iets van dien aard. Ik wist niet dat ik me tot voor kort nog volop in de derde dimensie begaf en ineens was het er in alle heftigheid, ik bevond me in een andere dimensie nog voor ik wist dat deze bestond. Ik dacht dat ik gek werd en wist ook niet hoeveel mensen zich al met deze materie bezig hielden waardoor ik me erg alleen voelde. Mensen die mijn eerste blogs hebben gelezen weten hoe dat zo'n beetje gegaan is. 

En met jou vele anderen want zeker nu merk ik dat de mensen bewuster worden, op grote schaal, het wint betekenis. Het is een staat van zijn waarbij het afgescheiden denken en het ego geen doorslaggevende betekenis meer heeft. Waarbij het denken niet meer in dienst staat van het angstige en behoeftige ego (IK gericht) maar ten dienste is van het liefdevolle en overvloedige hart (WIJ gericht). 

En dan is er nog gehechtheid. Verlichting kan alleen worden bereikt wanneer je totaal onthecht. Onthechten, van spullen, bezittingen, zoals boeddhisten dat doen. Het is in mijn ogen niet te doen. Want we hebben allemaal mensen om ons heen die we liefhebben. Ik ben wel van mening dat het goed is om lief te hebben zonder voorwaarden. Dat is in mijn ogen 4D.
Op de drempel van de 4e dimensie hebben we een “gewoon” fysiek leven met een lichaam, met dierbaren aan wie wij gehecht zijn, een huis, en met alle aardse dualiteiten, waaronder een ego en talloze gedachtes, gevoelens en emoties. Ik denk ook niet dat we moeten streven naar verlichting zoals bijvoorbeeld Boeddha. 

Van 3D naar 5D. Als de stof ophoudt te bestaan, gaat de mens geheel over van de 3e naar de 5e dimensie, dan is hij een geestelijk wezen die in de geestelijke wereld volledig in de goddelijke liefde en harmonie leeft, en dan niet meer op aarde in fysieke vorm incarneert. We evolueren en dat gaat ook echt allemaal nog wel een keer gebeuren maar niet nu. Gaan wij dat nog in dit aardse leven meemaken? Wanneer komt die toestand van de 5e dimensie? En zijn er gevallen bekend van mensen die ineens “geest” waren geworden? Ik ken ze niet.

Bovendien dwingt de op macht, controle en angst gebaseerde maatschappij ons alleen al via wet- en regelgeving om op onderdelen ván de wereld te zijn. Wij hebben allerlei verplichtingen waar wij aan moeten voldoen. Dat vind ik overigens ook een lastige want hoe gaan we dat in hemelsnaam doorbreken? Hoe gaan we die levensgrote legbatterij doorbreken. Het systeem van politiek, belasting, (zorg)verzekering, werken, scholing is nog niet zo makkelijk onderuit te halen. Dus ontwaken ook daar mensen en wordt alles rustig aan van binnenuit aangepakt. En zelfs dan nog, er is ergens op de wereld toch een stad waar ik zo de naam niet van weet waar wat ik net allemaal noemde niet aanwezig is. Het schijnt dat het daar ook niet vlekkeloos verloopt. Er zullen altijd leiders en volgers zijn. Hoe een leider leidt en en volger laat volgen is wat het verschil zou moeten maken. 

Het “niet ván de wereld” zijn is dus ook een lastige en (te?) grote opgave. Ik denk dat wanneer iedereen ontwaakt en er naar streeft dat het ego geen doorslaggevende betekenis meer heeft we onze taak goed volbrengen. Ik heb er in elk geval mijn handen aan vol. Elke keer weer iets in mezelf ontdekken wat geleid wordt door het ego en om zet in liefde, onvoorwaardelijkheid naar anderen en mezelf. 

Wat ik daarbij vaak bemerk is dat degene die ontwaakt zijn een beetje afgeven op degene die het nog niet zijn, dat noem ik dan het spirituele ego. Net zo 'erg' en druipt van oordeel. En ik pretendeer niet dat ik er vrij van ben hoor, volgens mij kan dat ook niet. Maar ik ben me er wel bewust van dat ik het doe wanneer ik het doe. Telkens, stukje voor stukje merk ik dat mijn gedrag aan het veranderen is. We hoeven dus niet verlicht te zijn, dat laten we aan onze volgende reïncarnaties van onszelf over wat verder in de evolutie. 

Verlossing, daar vind ik het wel tijd voor want het mag echt allemaal wel anders.  Sommige mensen wentelen zich nog in de 3e dimensie, zich totaal niet bewust van de hele 4e dimensie. Begrijpen niet waar je het over hebt als je er over praat, simpelweg omdat hun bewustzijn dat nog niet toelaat. Niks mis mee. Ik hoorde tijdens de Top 2000 het nummer van Pink Floyd 'another brick in the wall' pas echt. Wel ja, zij zongen er toen al over en ik lal al jaren mee op het nummer zonder echt te luisteren. En dan ineens hoor je waar ze echt over zingen, zo werkt het dus. En dan heb je de 4e dimensie mensen, al wel bewust en hard aan het werk met zichzelf om vervolgens ook anderen te helpen daar te komen. Het WIJ gevoel wordt versterkt. 

Als ik kijk hoe ik me 5 jaar geleden gedroeg in vergelijking met nu, twee totaal verschillende gedragingen kan ik je vertellen. Zo ben ik deze week 'ineens' vlees gaan vervangen in mijn maaltijden. Het speelt al langer, telkens wanneer ik een kipfilet in stukken sneed, of een kippebil in de pan deed om soep van te trekken zag ik geen stuk vlees meer maar een stuk kip. Vooral bij kip heb ik het dus, misschien wel omdat ik in de tijd dat ik in het bos woonde kippen had. Ik kon me niet voorstellen dat ik er ook daadwerkelijk aan zou beginnen (vegetariër worden) of beter gezegd, er mee zou stoppen, dat vlees eten.
Ik weet ook nog niet of ik er helemaal mee ga stoppen en ik ga zeker niet beginnen met ineens heel veel vis te eten. Want eerder vandaag stond ik bij de Sligro te wachten op mijn beurt, zie ik in mijn ooghoek een vrouw kreeft uitzoeken. Mijn maag draaide om bij het idee dat die straks levend in de pan wordt gegooid. Ik zei het al een tijdje, ik voel dat het er aan zit te komen. En nu is het dan zover.  

De 4e dimensie lijkt veel op de 3e dimensie met als grote verschil dat we bewuster en liefdevoller leven, denken, spreken en handelen. 
Alles mag er zijn. Alle dualiteiten, gevoelens, emoties, het ego, angsten, innerlijke tekorten, boosheid, jaloezie enz. 
Vandaag nog helemaal uit mijn pan gegaan tegen mijn moeder. Vroeger deed ik niet anders, doorlopend, wat was ik vaak boos op haar. Vaak genoeg kreeg ik te horen dat ik niet mocht schreeuwen, niet boos mocht zijn. Vandaag toen ik van haar de wind van voren kreeg en dezelfde wind 180 graden liet draaien wist ik tijdens mijn relaas richting haar dat er een kindsdeel actief was, iets wat ik vroeger (in mijn 3D tijd) niet wist. Mijn reactie richting haar is negen van de tien keer rustig en raakt ze me niet. Vandaag wel, groot gevalletje ego. En wat het verschil maakt is dat ik tijdens mijn relaas al bewust ben en mezelf afvraag waarom ik zo reageer. Ik probeer het te herleiden naar gebeurtenissen uit mijn jeugd en weet dat ik wanneer ik het gevonden heb een volgende keer weer rustig kan reageren. Ik ga er dus anders mee om, dat is het verschil. Elke reactie geeft informatie over waar iemand staat, vanuit welk bewustzijn gehandeld wordt en wat er nog geheeld mag worden.

Wanneer je deelneemt is dat vanuit het angstige en onbewuste ego, gebaseerd op tekort. Gebaseerd op nog niet verwerkte onprettige ervaringen in ons leven of zelfs vorige levens wat leidt tot afscheiding. Een “deelnemer” identificeert zich met zijn gedachtes, gevoelens en emoties, hij “is” ze. Door die identificatie scheiden zij hem af van de verbinding met zichzelf en van de verbinding met de ander en het grote geheel. Op dat moment is er niets behalve die dualiteiten, er is geen relativering meer, zij zijn hem, en hij is hen. Er is louter een ik-gerichte afscheiding van het ego.

Wie louter deelnemer is, zal niet alleen afgescheiden denken en voelen, maar tevens afgescheiden spreken en handelen, er is geen verbinding, je bent dan slaaf van je eigen angstige ego. 

Waarnemen doe je vanuit het liefdevolle en bewuste hart, vanuit je ziel. Het is gebaseerd op overvloed en leidt tot verbinding. Eenmaal daar loopt alles en wanneer het allemaal niet zo lekker loopt ga je er totaal anders mee om. Wie niet alleen deelnemer is, maar daarnaast óók waarnemer, tapt uit een heel ander vaatje, en dat komt omdat hij bewust, verbonden en liefdevol aanwezig is.

Van bewuste aanwezigheid is sprake als jij je vanuit jouw hogere bewustzijn niet alleen neutraal en waarnemend bewust bent van jouw gedachten, gevoelens en emoties (hé, ik heb verdrietige gevoelens, hé, ik vind dat stom), maar dat je op basis van die waarneming vervolgens heel bewust kies voor verbindende woorden en daden.

Bij bewuste aanwezigheid is er in jou een hoger bewustzijn actief dat aangeeft dat jij je bewust “BENT” dat jij afgescheiden gedachtes, gevoelens en emoties “HEBT”. Dus jij bent die afgescheiden zaken niet meer, jij hebt ze alleen, en jij bent en blijft je daar bewust van. Het er laten zijn van deze gevoelens in plaats van ze weg te stoppen zodat het je in de weg gaat zitten en verwijderd van je kern, je ziel, is ook een groot verschil. Met dan weer als kanttekening dat wanneer je je er niet van bewust bent dat er een andere manier van er mee omgaan is je zo ook niet kunt handelen. En vervolgens spreek en handel je niet meer vanuit die afgescheiden zaken, maar vanuit dat liefdevolle, verbonden bewustzijn.Bij het waarnemen bestaan ego (afscheiding) en hart (verbinding) naast elkaar.

In de 3e dimensie zijn mensen (overwegend) vanuit hun ego de deelnemer. In de 4e dimensie groeien wij vanuit ons hart uit tot “waarnemers” die nog wel in de afgescheiden dualiteiten van de 3e dimensie leven, maar die er bewust voor kiezen om vanuit het verbonden bewustzijn van de 4e dimensie met die dualiteiten van de 3e dimensie om te gaan.

En zo worden de eerste stappen gezet van dimensie 3 naar 4. Leve de evolutie :).
We verlossen ons van de kracht van de emoties en de macht van het denken. Denken, daar waar alle problemen ontstaan. Bedacht worden en dus ook weer 'ont-dacht' kunnen worden. Ondoordacht krijgt voor mij net een andere betekenis. Waren we dat met zijn allen maar wat meer, ondoordacht. 

Wij zijn niet langer de slaaf van ons ego…. Wij leiden ons leven vanuit ons hart bewustzijn, want wij zijn ons bewust van al dat in ons leeft, en maken vervolgens bewuste, liefdevolle en verbonden keuzes. Zo zijn wij verbonden met onszelf, onze innerlijke wereld, die van een ander en met het grote geheel. 

Dit bewustzijn is de eerste en de meest cruciale stap in de transitie van het ik gerichte ego bewustzijn naar het wij-gerichte hart bewustzijn. Door de bewuste keuze om altijd in verbinding te zijn, groeit “ik” geleidelijk uit tot “wij”. En weet, je hoeft het dus allemaal nog niet perfect te doen. Je er bewust van zijn maakt al dat er veranderingen in je gedrag optreden. Dus ben lief voor jezelf wanneer het allemaal nog niet lukt zoals je het zou willen. Laat het een verlangen zijn waarin je mag groeien. 

Wij houden zoveel van onszelf, van de ander en van het leven, dat wij telkens kiezen voor verbinding en wij laten de ontelbare afscheidingen van het ego los die ons voorheen domineerden.

Zo had ik vandaag toen mijn moeder me een uitbrander gaf vanuit haar ego kunnen vragen wat maakt dat ze de uitspraken deed die ze deed. Dan was ik in verbinding gebleven. Het lukte me vandaag niet en door mijn reactie ontstond er juist afgescheidenheid. Zij boos, ik boos en zo zijn we uit elkaar gegaan. Niet echt 4D. 

Als jouw geliefde voortdurend niet gehoor geeft aan een wens of grens van jou (afscheiding) ga je bewust niet geïrriteerd snauwen: jij luistert ook nooit naar mij (afscheiding). Maar zeg je bewust: lieverd, ik voel mij al een tijd niet door jou in mijn wensen en grenzen gezien, kunnen we daar over praten (verbinding)?

Wat mij zeker altijd helpt om in verbinding te blijven is mezelf af te vragen of dat wat ik te zeggen heb opbouwend is of iets toevoegt. Er is nog een derde regel maar die ben ik eerlijk gezegd vergeten omdat ik vaak mijn mond al houd wanneer ik me een van de twee bovenstaande regels toepas. 

Verbinding is het toverwoord. Hoe boos je ook bent, je blijft in verbinding, hoe hard jouw oordeel ook is, je zegt jouw boodschap in zachte woorden, waardoor jij in verbinding blijft. Zo vervang je vaker en meer de afscheiding van het ego door verbinding met je hart en ziel. 
Je stopt met vechten tegen de afscheidende zaken in jou, je gedachtes, gevoelens en emoties mogen er zijn en zijn oke. Je veroordeelt jezelf er ook niet om, hebt er geen weerstand tegen. Je gaat vanuit jouw waarnemende hartbewustzijn boven de ego-afscheidingen staan. Alle afscheidingen mogen er zijn, maar jij “bent” ze niet langer … en je maakt structureel bewuste, aanwezige, verbindende en liefdevolle keuzes die leiden tot andere woorden en andere daden.

Alles mag er zijn, niets en niemand wordt afgewezen, niets en niemand wordt veroordeeld En door de keuzes van de bewuste aanwezigheid ontstaan de eenheid, de verbinding en de liefde in jou. Zelfliefde, het grote overkoepelende doel. 

Vroeger dacht ik altijd dat we moesten demonstreren om er voor de zorgen dat de aarde een betere plek zou worden. Nu weet ik dat wanneer we het ego weten te overstijgen en ons weten te verbinden de wereld zal veranderen. 

En dan:
Zal geld een ondersteunend middel zijn in de realisatie van verbindende doelen. 
Zal niet langer het (afscheidende) geld centraal staan, maar de verbinding van het collectieve menselijk welzijn.
Zijn er geen hebzuchtige bankiers meer.
Gaat de mens produceren en consumeren wat hij nodig heeft.
Zal het huidige financiële stelsel (de ego-nomie) transformeren naar een stelsel dat wél in balans is.
Ontstaan er een onderwijssysteem en een wetenschap waarin zowel de linker- als óók de rechter hersenhelft centraal staan, omdat beide hersenhelften zijn verbonden.
Gaan de zorg- en gezondheidssector volkomen veranderen, want verbinding leidt tot gezondheid en balans, waar afscheiding leidt tot ziekte en disbalans.
Zal de wapen- en oorlogsindustrie tot stilstand komen.
Zullen alle mensen kunnen werken, omdat al het benodigde werk vanuit verbinding met elkaar wordt gedaan.
Zullen er veel minder (of geen) wetten en regels meer nodig zijn.
Kunnen we volstaan met een veel kleinere overheid en een lagere belastingheffing, en wellicht is er t.z.t. geen overheid en belastingheffing meer nodig.

Kiezen voor verbinding is een goede daad, niet “goed” als waardeoordeel, maar goed in de zin van een stap in de goede richting, een stap op weg naar de wereld die wél in balans is.

Als jij bewust kiest voor verbinding, en die keuze gemotiveerd uitlegt aan jouw naasten, zullen jouw naasten ook steeds vaker kiezen voor verbinding. En hun naasten ook en zo transformeren langzaam honderden, duizenden, miljoenen en miljarden mensen. Het leven zal op alle onderdelen zeer aangenaam veranderen.

De wereld kan enkel transformeren door bewuste keuzes te maken in de praktische situaties van het dagelijkse leven, en niet door een vaag, verheven en toekomstig ideaal.

Ook jij hebt de keuze… telkens weer… want ook jij bent de weg, de waarheid en het leven.

Wat kies jij? … doorgaan in afscheiding, of ga jij leven vanuit verbinding?

Welke weg kies jij? Welke waarheid kies jij? Welk leven kies jij?

De keuze is aan jou!