maandag 17 juli 2017

'Het' gevoel

Drie weken en een dag geleden krijg ik 's morgens een berichtje van de dating site, iemand had een bericht voor me achter gelaten. Ik lees het berichtje en beantwoord het. Hij was nog online want hij antwoordde direct en 'kletsten' we zo'n twintig minuten. In die twintig minuten bleken we veel overeenkomsten te hebben en hij vroeg me of ik wel eens dates afsprak. Ik gaf aan dat ik dat spannend vond maar misschien wel beter was want in de vele chats die ik al met mannen gevoerd had haakte ik telkens af. Vond altijd wel een smoesje om niet af te spreken of om zelfs af te zeggen wanneer er al een date gepland stond. Meteen daarna gaf ik aan dat ik de komende weken geen tijd had maar alleen die zondag in de middag tijd had. Ik schrok van mezelf en scheet meteen 7 kleuren stront en zei dat ook.

Het was opmerkelijk dat ik in de weken ervoor al met een paar mannen telefoonnummers had uitgewisseld, er veel app contact was maar er toch een weerstand zat op het afspreken met hen en dat ik nu zonder aarzeling met deze man af wilde spreken. Ik had 's morgens nog een afspraak met iemand om te gaan wandelen met de honden en vertrok op tijd weer naar huis zodat ik me nog om kon kleden en opfrissen. Gek genoeg deed ik dat allemaal niet toen ik eenmaal thuis was. Niet nodig, het was goed zoals het was. Ik was ook rustig, helemaal niet zenuwachtig. De telefoon ging, Maurice, hij kon het huis niet vinden. Toen ik al bellend met hem de voordeur open deed zag ik hem zo'n 20 meter voorbij mijn huis staan, zwaaide naar hem en hij liep naar me toe. Wat een leuke kerel!
Eenmaal bij de voordeur aangekomen kuste hij me goede dag en liep mee naar binnen. Het voelde meteen heel vertrouwd en nadat ik voor ons wat te drinken ingeschonken had ploften we neer op de bank. We praatten over niks in het bijzonder, we waren elkaar aan het aftasten. Maurice, heerlijke man met zijn hart op zijn tong, sprak vrij snel uit wat er allemaal in hem omging en ik kon het alleen maar beamen. Er was duidelijk sprake van een klik, een verbinding, we vonden elkaar daar op dat moment al meer dan leuk. Na een paar uur moest hij weg maar we spraken af elkaar snel weer te zien.

Dat was twee dagen later, ineens had ik toch tijd :)
Allebei heerlijk onder de indruk van elkaar praatten en kusten we de hele avond. Zo ook de avond erna, want hij kon niet weg blijven en ik wilde hem heel graag weer zien. En de dag erna gebeurde het, het overviel me en raakte meteen in paniek. Daar was het 'het gevoel' wat ik ook had toen ik iets met Mark kreeg. Mark met wie ik zo'n twintig jaar geleden een relatie heb gehad. Mark die blind voor me ging, met hart en ziel van me hield. De grootste schat van de wereld die alles voor me overhad. Waar geen strijd gestreden hoefde te worden om zijn liefde. Ik hoefde er niets voor te doen, het was er gewoon. Toen ik een relatie het hem had werd ik regelmatig overvallen door 'het gevoel'.
Het gevoel, een onbehagelijk gevoel ik mijn buik en bij mijn hart. Het gevoel waar ik toen niets mee kon of begreep en interpreteerde als 'niet van hem houden'. Uiteindelijk heb ik die relatie na 3,5 jaar verbroken omdat ik dat gevoel af en aan bleef houden en me vaak ook radeloos maakte. Het was duidelijk, ik hield niet genoeg van hem. En dat heb ik tot op de dag dat het gevoel terug kwam ook altijd gedacht, dat het daardoor veroorzaakt werd.

Toen wist ik nog niet wat ik nu weet en eerlijk is eerlijk, in eerste instantie had ik het ook deze keer niet meteen door. Want daar was het gevoel dus weer en ik schoot in paniek. Nu voelde ik sinds lange tijd weer iets voor iemand en dan gebeurd dit!  Meteen daarna gingen mijn gedachten naar een gesprek wat ik met een van mijn cliënten had. Een jonge vrouw van 19 jaar die me de week ervoor vertelde dat ze 'het weer aan het doen was'. Ze zat sinds kort in een relatie met een fijne jonge man en toen ze met hem in een grasveld lag te kletsen merkte ze dat ze haar gevoel voor hem volledig uitgeschakeld had. Iets wat ze blijkbaar deed wanneer ze in een relatie zat die goed was en met een man die volledig voor haar ging. Ze wilde het graag oplossen. Ik vond het knap van haar dat ze dat op die leeftijd al doorhad.

Ik deed het dus blijkbaar ook nog steeds, het uitschakelen van mijn gevoel en er een vervelend gevoel voor in de plaats zetten. In gedachten Maurice volledig afkraken en smoesjes bedenken waarom hij het niet is. Dit was dus mijn waarschuwingssysteem wat in werking werd gezet, mijn ego die me waarschuwde voor pijn. Nee sterker nog die de liefde die er duidelijk is tussen mij en Maurice volledig onderuit haalde omdat? Ja waarom eigenlijk? Waarom doe ik dat toch, waarom wordt dit mechanisme in werking gezet, met welk doel?
Ik stapte uit mijn gevoel en analyseerde de afgelopen twintig jaar en de relaties die ik heb gehad. De relaties die al voorbij waren voordat het een relatie genoemd kon worden, allemaal ingewikkeld. En de relaties die wel uitgegroeid zijn tot voor elkaar kiezen, ook ingewikkeld. Nooit van een leien dak en altijd moeten vechten voor de liefde.

Ook met mijn tweelingziel had ik een valse start. Hij nog maar amper gescheiden, ik vol in mijn verwerkingsproces van mijn seksueel misbruik. Hij wilde vooral geen relatie en hoe harder hij dat riep hoe harder ik er voor ging om hem wel zover te krijgen. Een aantal jaar geleden kreeg ik al het inzicht dat ik er juist voor ging wanneer de ander dat niet wilde. Wanneer het dan op niets uitdraaide werd ik weer bevestigd in de afwijzing die ik zelf in de wereld zette. Het welbekende 'zie je wel' gevoel. Ook voor relaties waarin ik van te voren wist dat het toch niets zou worden ging ik 100%, dan kon ik immers niet gekwetst worden.

Ik analyseerde ook het gevoel wat ik had in de relatie met Michiel. Met hem had ik de afgelopen maanden een seksuele relatie gehad. Ik kon het goed met hem vinden maar voelde verder geen liefde voor hem. Daar had ik 'het gevoel' ook niet. En dat terwijl ik een tijd geleden toch heel makkelijk had aangegeven dat ik er niets voor voelde deze relatie nog langer voort te zetten.

Maar nu was het er wel en ik moest er duidelijk iets mee. De dag nadat het gevoel opdook zag ik een van mijn beste vrienden en besprak het met hem. Hij adviseerde het met Maurice te bespreken en uit te leggen wat er in me om ging. De volgende ochtend belden Maurice en ik met elkaar en deed wat me geadviseerd werd. Maurice had het al gevoeld gaf hij aan. 'Is het een gevoel wat je krijgt wanneer iemand helemaal voor je gaat, wanneer het goed zit?' Vroeg hij toen ik hem de volgende dag zag.
Ja daar lijkt het op antwoordde ik. Hij gaf aan dat hij het gevoeld had, wat me raakte omdat hij het zo goed gevoeld had en het ook nog bij het juiste eind had.

Ik nam me voor een regressie sessie te gaan doen bij een van de leraressen van de opleiding, gespecialiseerd in misbruik. Maar omdat het gevoel niet meer terug kwam was ik in de veronderstelling dat het accepteren ervan genoeg was geweest om het te doen verdwijnen.
Maar helaas, afgelopen vrijdag dook het weer op en is licht op de achtergrond aanwezig gebleven. Ik schiet niet meer in paniek en neem waar dat het gevoel er is. Het sluimert ergens voorzichtig in mijn buik maar krijgt nog teveel aandacht. Toen ik er vanmorgen met mijn zus over sprak aan de telefoon werd het heviger. Ik nam het waar, dus als ik er over praat wordt het groter.

Ik heb mijn lerares vanmorgen een mail gestuurd en aangegeven dat ik een afspraak met haar wil. Maurice heb ik vanmorgen aan de telefoon ook verteld dat het er is. Openheid versus bestaansrecht van het gevoel. Ik weet nog niet waar het precies vandaan komt, wel weet ik dat het wakker is geworden na mijn relatie met de man met wie ik getrouwd ben geweest, een ervaring die het gebrek aan vertrouwen in mannen heeft verankerd. Ondertussen moet ik waakzaam zijn en het gevoel niet voor waar aannemen totdat ik een regressie sessie kan doen en hopelijk daar ga uitvinden waardoor het komt zodat ik weer volle bak kan genieten van al het fijns wat er tussen Maurice en mij is.

1 opmerking:

  1. Ook ik heb het gevoeld; jouw angst, onmacht. Maar was het aan mij om jou dat te zeggen? Hoe en wat je ook gedaan hebt jegens mij, voor mij verandert er echt helemaal niets! Mijn gevoel was, is en blijft zuiver naar jou toe. Succes ...

    BeantwoordenVerwijderen