woensdag 4 mei 2016

Peru (Lima)

Na maanden voorpret ben ik in Peru. Vorig jaar september nam ik me, na het luisteren van de reisverhalen van een vriend, voor ook te gaan. Het oorspronkelijke plan was om daar ayahuasca te gaan drinken in een resort en nog wat rond te reizen. Met rugzak want dat had ik nog nooit gedaan. Toen ik het Monique vertelde reageerde ze heel enthousiast 'ik ga mee!'
En zo zijn we nu samen in Peru.

We zijn dinsdag in Lima aangekomen en hebben gisteren de blaren op onze voeten gelopen. Monique heeft een horloge met stappenteller. De teller stond op 17.000 toen we 's avonds de taxi richting de stad pakten om de nachtbus richting Arequipa te boeken, een taxirit is al een avontuur op zich. Daarna nog wat gewandeld op zoek naar een leuk eettentje en toch maar weer in de taxi gestapt om in de buurt van ons hotelletje iets te eten.
Al lopend spraken we over de verbrandde calorieën, bijna 2700! Als we dat zo deze vakantie bleven doen zou het wel goed komen met ons gewicht. We hadden die middag in een traditioneel Peruaans restaurant de heerlijkste gerechten voorgeschoteld gekregen. Super lekker, heel gezond en gunstig geprijsd. Het zat wel goed met de verbranding daarvan. Al pratend zagen we op de hoek een Italiaans eethuisje en besloten daar naar binnen te gaan. We werden hartelijk ontvangen door de eigenaar en hij vertelde vol passie wat hij voor ons had.
We namen een stukje hartige taart, een thee en een koffie en namen plaats.
De man kwam bij ons staan en vroeg waar we vandaan kwamen. 'Nederlanders' herhaalde hij enthousiast en vanaf daar ging ons verbrandingsverhaal mis. Want behalve hartige taart en pizza verkocht hij ook koekjes, taart en gebak. Alles zelfgemaakt natuurlijk. Het proeven begon. En ondanks dat ik zelden of nooit taart eet kwam ik er nu niet onderuit. Een van zijn personeelsleden bracht ons een bordje met iets wat we echt moesten proeven en hij genoot van een afstandje hoe wij het opaten. Er werd een mooi foto boek van Peru voor ons gelegd en al bladerend genoten we van deze gepassioneerde man en zijn heerlijkheden.
De medewerker bracht ons nog twee borrelglaasjes waar Sambuca in bleek te zitten, weer met een gebaar waaruit bleek dat we ook dit van de eigenaar kregen. We vroegen hem met ons mee te drinken en even later proostten we samen.
Wat een hartverwarmende man en wat een mooie ontmoeting.

Zometeen gaan we er nog een bak thee drinken. Voordat we verder trekken in ons avontuur.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten