vrijdag 13 mei 2016

Officieel verliefd op Peru (tweelingzielen)

De taxichauffeur plaatst een stok bij de achterklep van zijn auto zodat deze open blijft staan om onze bagage in te laden. Het is half 5 wanneer we met de nachtbus aankomen om vervolgens nog een uur te moeten reizen voor we op onze geplande bestemming aankomen. De man is in zijn nopjes nadat we besloten hebben deze reis per taxi te vervolgen. Bij het benzinestation blijkt hij geen geld te hebben voor benzine en vraagt ons alvast een deel van de afgesproken prijs voor de rit te betalen. Een eerder door ons gekocht broodje lust hij ook wel en nadat hij een hap heeft genomen geeft hij aan dat zijn maat, die werkend bij het benzine station, die onze auto volgooit ook wel een broodje lust. Sorry maat, jij hebt even pech.

Na ongeveer een uur rijden door een slingerende bergpas komen we aan op het kerkplein van Pisac, onze volgende bestemming. Ondanks het vroege uur is er al volop beweging in het dorp. De markt wordt opgebouwd en wij strijken neer op het terras. De zon breekt door en ik geniet van het mooie plaatsje. We hebben een wat luxere hostel net buiten het dorp geboekt, een stuk lopen maar naar het schijnt de moeite waard. Na een kop thee en koffie vervolgen we onze weg en komen na een kwartiertje bij de hostel aan. Nadat we aangebeld hebben wordt de houten deur geopend en worden we hartelijk welkom geheten door José, een Spanjaard en eigenaar van de hostel. We stappen in een prachtig onderhouden tuin en worden naar onze kamer gebracht. Ook deze ziet er goed uit en nadat we ons opgefrist hebben gaan we terug naar het dorp. Het dorp ligt in The secret valley en de energie is er voelbaar, mijn handen tintelen doorlopend. We bezoeken Inca ruïnes en ook daar gaan er allerlei sensaties door mijn lichaam. Dit is waar ik voor naar Peru ben gekomen. Dit is waar 'ze' het telkens over hebben. Ook wanneer we de dag erna in de tuin van de hostel liggen is de energie voelbaar. En daar op die plek word ik verliefd op Peru.
Ik heb al veel gedroomd sinds ik in Peru ben maar terwijl ik nu in het zonnetje op een ligbed lig krijg ik terwijl ik wakker ben visioenen. Mijn tweelingziel, mijn soulmate, ze passeren regelmatig de revue. Het laatste stukje loslaten gebeurd hier, op deze plek voel ik meer dan ooit dat het om mij gaat. Ik voel en weet dat ik alleen nog verbindingen aanga met mannen die kiezen voor een zielsverbinding met mij. En heel eerlijk, ook mijn soulmate doet dat niet. Veel te veel ego in het spel en ik ga daar niet meer in mee. Maar wat misschien nog wel veel mooier is dat ik vrijheid ervaar en geen aanvulling van een ander nodig is om me compleet te voelen. Er is weer een stuk zelfliefde hervonden.

Later in het dorp ontmoet ik in een winkel een sjamaan. Hij voert een reinigingsritueel op mij uit en wanneer mijn reisgenote een steen koopt bij een vrouw ervaar ik het weer. Deze mensen zijn van nature spiritueel en in contact met hun ziel. Hen hoef je niks uit te leggen, ze zijn er mee opgegroeid. Het is fijn in dit dorp en of we nu met José, zijn Turkse vriendin, het  Egyptisch stel wat daar logeert, andere toeristen in het dorp of de dorpelingen zelf in gesprek zijn, allemaal spreken we dezelfde taal, de taal van de ziel. Zonder uitzondering zijn we door onze pijnlagen heen gegaan en hebben de verbinding met onsZelf hervonden.
Na een mooi gesprek met José, waarin hij verteld over zijn verslavingsverleden en hoe hij zichzelf heeft teruggevonden vervolgen we onze reis. Beneden in het dorp strijken we nog even neer, dit dorp heeft ons gegrepen en we komen er maar moeilijk weg. Ik weet het zeker, ik kom hier nog eens terug en met die belofte aan mezelf reizen we verder.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten