woensdag 11 april 2018

Depressie


Depressie

Er is momenteel veel media aandacht voor depressie, heel goed!
Ik mis daarin een heel essentieel onderdeel, een depressie is geen vaststaand feit. Er is wat aan te doen en dat kun je alleen maar zelf doen.

Wat is nu precies een depressie?

Je onderdrukt (depress) je gevoelens waardoor deze worden opgeslagen in het lichaam in plaats van dat ze er uit gaan.

Depressie binnen de GGZ.

Er wordt binnen de psychiatrie gesproken over een depressie wanneer vijf van de volgende klachten ten minste twee weken aanwezig zijn:
Depressieve stemming (of geprikkeldheid bij kinderen en jongeren) gedurende vrijwel de gehele dag, bijna elke dag.
Duidelijke vermindering van interesse voor of plezier aan (bijna) alle activiteiten, gedurende vrijwel de gehele dag, bijna elke dag.
Onopzettelijk, duidelijk gewichtsverlies of onopzettelijke gewichtstoename, of een af- of toename van de eetlust. Bij kinderen kan er sprake zijn van het uitblijven van de verwachte gewichtstoename.
Slaapklachten: niet (voldoende) kunnen slapen, te veel moeten slapen, bijna elke dag.
Psychomotorische gejaagdheid of geremdheid, bijna elke dag.
Vermoeidheid of verlies van energie, bijna elke dag.
Gevoelens van waardeloosheid, of ernstige c.q. inadequate schuldgevoelens.
Vermindering van het vermogen om te denken, zich te concentreren, of besluiteloosheid.
Gevoelens van wanhoop, zelfmoordgedachten, fantasieën over zelfmoord zonder specifieke plannen, een zelfmoordpoging of een specifiek plan voor zelfmoord. Niet alleen de vrees dood te gaan.

Een andere kijk op depressie.

Depressie is geen ziekte maar een staat waarin je verkeerd. Je BENT niet depressief maar neemt onaangename gevoelens waar. Doordat je er telkens aan blijft denken en er veel mee bezig bent worden deze gevoelens alleen maar versterkt. En wat nou als deze gevoelens aangeven dat je jezelf niet meer bent. Een depressie is een signaal dat je te lang en te ver van jezelf verwijderd bent geraakt. Er gebeurtenissen in je leven niet verwerkt zijn en waar je last van hebt. Vaak weet je wel welke gebeurtenissen hiertoe geleid hebben maar weet je nog niet hoe je het anders kunt doen. Of je hebt geen idee waar het door komt en dat maakt het oplossen ervan niet makkelijk. Het herkennen en erkennen van de oorzaak van deze gevoelens draagt bij aan de oplossing.

Wat helpt is dingen anders te gaan doen dan je gewend bent. Het is belangrijk dat je gaat achterhalen wat belangrijk voor je is. Je leven anders inrichten dan dat je nu doet. Wat vond je als kind of jong volwassene leuk, waar haalde je energie uit? Focus je op de dingen die wél goed gaan, op wat je wél hebt. Kortom, expressie! Leef je uit!

Daarnaast zijn er vele therapieën die er aan bij kunnen dragen je weer goed te voelen. ReAttach is er daar een van met als grote voordeel dat je binnen maximaal vijf sessies van deze gevoelens af bent en de prettige gevoelens weer de overhand nemen. Wat belangrijk is dat je een therapie gaat doen die bij je past. Maar het allerbelangrijkste is kennis. Kennis over ons systeem. Wanneer je die kennis bij je draagt kun je zelf al heel veel bereiken in het herkennen en erkennen van je gevoel om er vervolgens mee aan de slag te gaan. Zie hiervoor de blog ‘Hoe werkt ons systeem’.

Depressie en medicatie

Wanneer we deze gevoelens waarnemen willen we er zo snel mogelijk vanaf, gaan naar een huisarts en daar wordt al snel een anti depressieva voorgeschreven. Probleem opgelost, toch?
In mijn beleving schuif je de aard van deze gevoelens als een bulldozer voor je uit. De berg wordt groter en groter en lost niets op.

In Nederland gaan deze pillen als zoete broodjes over de farmaceutische toonbank. Hoe hebben deze medicijnen, zonder echt ziektedoel en aangetoonde geneeskrachtige werking, het kunnen brengen tot de alledaagse behandeling van alle soorten psychologisch ongemak? Depressie is in tegenstelling tot wat velen denken namelijk helemaal geen chemische disbalans in je hersenen! Hoe kun je iets wat niet fysiek aanwezig is met medicatie genezen?
Wanneer je stopt met de medicatie en niets aan de oorzaak van de depressieve gevoelens hebt gedaan zullen ze meteen weer de kop op steken.

Er is een grote belangenverstrengeling tussen de grootverdienende farmaceutische firma’s en de psychiatrie. Het ruime voorschrijven van medicijnen voor elk mogelijke psychologische hapering is de aderlating van de 21ste eeuw geworden.
Logisch ook: in psychiatrische medicijnen kunnen gigantische winsten worden behaald door het handhaven van de status quo, zonder toe te geven dat ze op de verkeerde weg zijn. Het is een feit dat de psychiatrie nog steeds niet begrijpt waar psychologisch onbehagen door wordt veroorzaakt, en wat daaraan vooraf ging; de veronderstelling dat ongewenst gedrag en depressie het gevolg zijn van onevenwichtigheid tussen serotonine en dopamine in jouw hersenen is nooit bewezen.
Integendeel, onderzoek heeft aangetoond dat deze theorie onjuist is, en toch is dit bewijs onder het tapijt geveegd.

Er is een verpletterende stapel bewijs tegen psychiatrische medicijnen. Het wordt steeds duidelijker dat de meeste van de hedendaagse diagnoses en hun bijbehorende medicinale behandelingen een aanfluiting zijn, terwijl ze succesvol worden aanbevolen om je te laten geloven dat ze een wetenschappelijke basis hebben. Dit is absoluut niet zo.

In de documentaire ‘Marketing of madness’ wordt uitgelegd hoe de psychiatrische medicijnenindustrie tot stand is gekomen, en gaat in op haar winstgevende verbintenis met de farmaceutische industrie.
Psychiatrische medicatie is de aderlating van de 21ste eeuw geworden.

Ondanks wat slimme advertenties beweren, kunnen psychotrope medicijnen geen biologisch gunstige effecten tot stand brengen.
Dit in tegenstelling tot andere medicijnen die meetbaar bloedspiegels gunstig kunnen beïnvloeden zoals bloedsuiker, cholesterol, etc.
Een belangrijk gevaar van psychotrope medicijnen is dat ze het subtiele proces in je hersenen, dat noodzakelijk is voor het in stand houden van jouw biologische functies, kunnen verstoren. Dit risico kan niet overschat worden.
Zelfs als je een ernstig psychiatrisch probleem hebt, zoals bijvoorbeeld PTSS (posttraumatische stressstoornis), is onderdrukking ervan met medicijnen riskant, vooral als je meerdere medicijnen tegelijk gebruikt.

Zo hebben meerdere studies de bijwerkingen aangetoond voor dodelijk hartfalen.
Bijvoorbeeld:
– Een overzicht van literatuurstudies van 2000-2007, gepubliceerd in Expert Opinion on Drug Safety In 2008, waarin werd vastgesteld dat “Antipsychotica zelfs in lage doses hartproblemen kunnen veroorzaken, terwijl dat bij antidepressiva pas bij hogere doses het geval is, of bij combinaties van medicijnen”.

– Een studie, gepubliceerd in januari 2009 in de New England Journal of Medicine toonde aan dat anti-psychotische medicijnen het risico van fataal hartfalen verdubbelde. Het sterftecijfer was afhankelijk van de gebruikte dosis. Degenen die hogere doses gebruikten, liepen een groter risico om aan het gebruik ervan te overlijden.

De waarheid over de ”chemische onbalans theorie”

Velen zullen vermoedelijk de fabel hebben gehoord dat depressie te wijten zou zijn aan “chemische onbalans in je hersenen”, die door medicijnen zou moeten worden gecorrigeerd. Helaas is er voor dit verkooptrucje geen wetenschappelijke waarheid.

In 1983 kwam het National Institute of Mental Health (NIMH) tot de volgende conclusie: “Er is geen bewijs dat er iets mis is met de serotonine huishouding van depressieve patiënten.”
De serotoninetheorie heeft geen wetenschappelijke basis. Het is pure flauwekul, een hypothese waarvan de juistheid nooit is aangetoond.

Door deze leugen wordt de gezondheid van miljoenen mensen geschaad. Wanneer je een antidepressiva slikt wordt de normale heropname van serotonine geblokkeerd. Zo wordt je geconfronteerd met datgene wat het medicijn zou moeten verbeteren: depressieve gevoelens.
Niet voor niets is er vrijwel altijd sprake van een historie en gebruik van antidepressiva in de meeste familiedrama’s en publieke schietpartijen.

Wat gebeurd er dan wel wanneer je antidepressiva slikt?

In 1996 publiceerde neurowetenschapper Steven Hyman, die nu hoofd is van de Harvard University, het wetenschappelijk artikel Initation and Adaptation: A Paradigm for Understanding Psychotropic Drugs.

Volgens dokter Hyman gaan onze hersenen, nadat ze een aantal compenserende aanpassingen hebben ondergaan als gevolg van medicijngebruik, op een manier reageren die “zowel kwalitatief als kwantitatief anders is dan normaal”.

Het is dus belangrijk om te begrijpen dat deze medicijnen géén stoffen zijn die je hersenen zouden normaliseren.

Het zijn ab-normaliserende stoffen, en als je dat eenmaal begrijpt, begrijp je ook hoe ze een manische periode kunnen veroorzaken, of waarom ze in verband zouden kunnen worden gebracht met seksueel disfunctioneren of bijvoorbeeld met geweld en zelfmoord.

Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Tegenwoordig kun je als “ziek” worden gediagnosticeerd als je problemen hebt om je winkelgewoontes in de hand te houden. En een kind dat vaak ruzie maakt met zijn ouders kan volgens het diagnosecriterium worden vastgepind alsof het een “oppositioneel opstandige gedragsstoornis” zou hebben. Het is zo gek niet te bedenken of er bestaat een medicijn voor. Je mag je binnen deze maatschappij niet slecht voelen, verdrietig zijn.

Wat kunnen we zelf doen om depressies de baas te worden?

Laat ik beginnen met te benoemen dat er zeker “echte” geestelijke ziektes zijn die iemand flink in de war kunnen brengen. Maar ben je geestelijk ziek, als je langer dan een paar weken treurig bent? Is het verlies van levenslust een teken van geestelijk ziek-zijn?
Veel mensen verdedigen te snel hun keus om daar pilletjes voor te slikken. Niemand vindt het leuk om “zich onprettig te voelen”. Maar vernietigen deze medicijnen niet meer levens dan dat ze die levens redden? Ik geloof dat het antwoord in dit opzicht een luidkeels JA is.
De psychiatrie kiest liever voor een chemische aanpak om “het probleem te verwijderen”, in plaats van mensen te helpen om aan de slag te gaan met de oorzaak van hun lijden.
Gelukkig bestaan er andere, veiligere en meer effectieve methodes waarbij je niet door de knieën hoeft te gaan voor de farmaceutische industrie.

Bewegen

Als je depressief bent, of als je je zo nu en dan wat somber voelt, is bewegen noodzakelijk. Op dit gebied zijn de uitkomsten van een onderzoek geweldig positief, met studies die bevestigen dat lichamelijke activiteit bij gedeprimeerde mensen minstens zo goed werkt als antidepressiva.
Een van de redenen waarom dit zo is, volgt uit de toename van het niveau van endorfines, de “feel good” hormonen in je hersenen.

Stress onder controle brengen

Kijk naar je stress. Depressie is een vervelende toestand, het is echter geen “ziekte”. Het is veel meer een teken dat jouw lichaam en jouw leven uit balans zijn.
Dit is belangrijk om bij stil te staan, want vanaf het moment dat je depressie als een “ziekte” beschouwt, ga je denken dat je een medicijn nodig hebt om ervan af te komen. In werkelijkheid is alles wat je nodig hebt het herstellen van het evenwicht in je leven, en één van de cruciale methodes is naar stress te kijken.

Eet gezond

Denk niet te licht over de gevolgen van wat je eet. Voedsel heeft een enorme invloed op: je stemming, je vermogen om met alledaagse dingen om te gaan en op hoe gelukkig jij je voelt.
Het vermijden van suiker en graanproducten zal je insuline en leptine niveaus helpen normaliseren. En ook dit is een krachtige maatregel om depressies aan te pakken.
Ondersteun het optimaal functioneren van je hersenen met essentiële vetten.
Ik adviseer dan ook met klem om je dieet aan te vullen met dierlijke omega-3 vetzuren van hoge kwaliteit, zoals uit krill olie.
Dit zou wel eens één van de belangrijkste voedingsstoffen kunnen zijn om depressie te bestrijden.

Zorg voor volop zonlicht

Zorg ervoor dat je genoeg zonlicht krijgt om gezonde vitamine D aan te maken.
Vitamine D is ook een essentiële factor om depressie te behandelen of binnen de perken te houden. Een recent onderzoek heeft aangetoond dat mensen met de laagste niveaus van vitamine D in hun bloed elf maal vaker geneigd waren tot depressieve gemoedstoestanden dan degenen met een normaal vitamine D-niveau.
Vitamine D-tekort is tegenwoordig meer de norm dan een uitzondering, en wordt aanvulling ervan vandaag de dag toegepast bij zowel psychiatrische als neurologische kwalen.

zaterdag 7 april 2018

Kop boven het maaiveld uitsteken

Toen ik NLP deed werd ik voor het eerst uitgedaagd uit mijn comfort zone te stappen, het anders te gaan doen dan ik gewend was. Immers buiten je comfort zone kun je een stretch maken. Het is spannend en ook eng om het anders te doen dan je gewend bent, je bent er nog niet zo goed in en vaak zijn we vermijdend als het daarom gaat.  Bang voor mislukking, doen we het liever niet. Echter ook geen kans tot slagen. 

Mijn eerste baan was er een op de administratie van een groot bedrijf en wanneer ik iemand moest bellen deed ik dat in mijn pauzes. Mijn collega's konden dan niet mee luisteren en ging ik niet 'voor schut' wanneer ik niet wist wat ik moest zeggen. Ik droeg zelfs in de zomer linnen colberts want vond mezelf te dik en probeerde dit op deze manier te camoufleren. 
Een paar maanden geleden heb zonder aan mezelf te twijfelen een groep van zo'n 100 mensen toegesproken, in een niets bedekkende jurk. Er zitten behoorlijk wat jaren tussen maar de stretch is gemaakt.

Achteraf gezien was uit mijn comfort zone stappen mezelf terug vinden en herstelde ik de verbinding met mezelf. Hierdoor laat ik me overwegend niet meer leiden of raken door anderen. Wat zij vinden, wat zij denken. Ik kan onvoorwaardelijk liefhebben en reken mensen niet af op de persoon maar op het gedrag. Ik vertrouw mezelf en maak me zelden of nooit nog ergens druk om.
Wie wil dat nu niet?

Uit je comfort zone stappen is wat mij betreft ook alles wat je ooit geleerd hebt anders durven zien.  Niet meer zomaar aannemen dat wat je van je ouders en voorgaande generaties (aan) geleerd hebt als de waarheid zien. Vraagtekens zetten bij en niet zomaar meegaan in.

We zijn dit weekend met een bevriend stel met onze campers op pad. Terwijl we ergens onderweg een kop koffie aan het drinken zijn valt de term alternatievelingen, de geiten wollen sokken. Ik merk dat er in het algemeen afgegeven wordt op de geitenwollen sok, de alternatieven. 

Want dat is wat 'ze' doen. Kijken naar de alternatieven dan die ons geboden worden. 
Het stigma wat we hebben van de alternatieven is dat ze op sandalen lopen met daarin de beruchte geitenwollen sokken. Ze dragen bij voorkeur paarse kleding of kleding die niet modieus is en maken zich druk en zetten zich in voor het belang van mens, dier en de natuur. Kortom alles wat leeft op aarde en de aarde zelf uiteraard. Activisten, mensen die actief het verschil willen maken. 

Nadat ik vanmorgen een bericht op Facebook zag van Lichtinzicht, waarin ze zegt dat we meer uit moeten komen voor wie we zijn, onze hoofden boven het maaiveld uit moeten steken, neem ik het op voor ons, de alternatieven.
'Ik ben ook zo'n geitenwollen sok', begin ik.  'Ik zie er dan misschien niet uit als het beeld wat jullie hebben van deze mensen maar ik deel hun zienswijze'. 

Deze groep mensen durft uit de comfortzone van de maatschappij te stappen. Uit de kudde van dat wat ons geleerd is en daar is lef voor nodig.
We krijgen veel commentaar, er wordt op ons afgegeven. Een enkele keer wordt er zelfs wel eens iemand boos op mij, 'jij ook altijd met je...'
Raakt het me? Nee. Dat is het voordeel van oud zeer helen, het spiegelt niet meer.
Begrijp ik het? Ja. Het zit nu eenmaal in de mens om op een ander af te reageren.
Zou ik het graag anders zien? Ja.
Want zeg nu eerlijk, wat is  er nu mis met goed in het leven staan. Gezond willen leven en niet zomaar alles in je stoppen of op je lichaam smeren zonder te kijken in de productomschrijving wat er in zit. Je bekommeren om alles wat op aarde leeft en daar een positieve bijdrage aan willen leveren, wetende dat als we dat allemaal doen we het verschil kunnen maken.

Voor mij is het duidelijk, de wereld draait grotendeels om geld en macht. Er wordt veel geld verdiend aan ziekte en heel veel producten die ons te koop worden aangeboden zitten boordevol ingrediënten die niet goed voor ons zijn. We worden verleidt door ons angst in te boezemen, zo wordt de macht gehandhaafd. Er  worden vaccinaties bedacht voor ziektes die zelden voorkomen, maar ja de kans bestaat en daarom maar een spuit erin boordevol stoffen die meer kwaad doen dan goed. Want je wilt toch niet dat je kind ziek wordt? Wanneer er een stroming ontstaat in de goede richting zoals nu met wietolie bijvoorbeeld zorgt de media voor negatieve tegen berichten en zo blijft de kudde netjes bij elkaar.

Op Netflix is een documentaire te zien 'What the health'. Ik heb er een stuk van gekeken en daarin werden rapporten besproken waarin beweerd werd dat er niet meer nodig is dan verwarring zaaien om de mensen toch weer in het gareel te krijgen.
In dit eerste stuk werd me al duidelijk dat bewerkt vlees de oorzaak is van heel veel ernstige ziektes. En dat bijvoorbeeld door het dicht slippen van aderen in de hersenen heel vaak onterecht Alzheimer gediagnosticeerd wordt.  De ene hand wordt gewassen met de andere en wanneer iemand onderzoek doet en een interview wil om kritische vragen te stellen blijven de deuren dicht en stopt alle communicatie. Vreemd toch?

Ik zeg niet dat je zomaar klakkeloos aan moet nemen wat ik beweer maar creëer je eigen waarheid. Stel jezelf op zijn minst de vraag en ga op onderzoek uit. Zorg goed voor jezelf, ga voorbij de weerstand en wees nieuwsgierig. 

Ik wil mijn blog graag nog aanvullen met een blog van Mirelle Mettes

Nederland en Vlaanderen staan erom bekend dat je vooral niet je nek moet uitsteken. Als je dat doet, dan gaat je hoofd eraf. Getver, als je erover nadenkt een heel akelig spreekwoord! Je hoofd boven het maaiveld uitsteken, betekent dat je hoofd er samen met de andere halmen van de tarwe of maïs wordt afgemaaid. Je kunt je dus maar beter stil houden en niet opvallen. En daarmee geef je al je macht uit handen. Best interessant dat we onszelf, met zo’n gruwelijk spreekwoord, in toom houden.

Welke gevaren wachten je?

Als je nou wel je mond zou open doen? Als je nou wel je hoofd boven het maaiveld zou uitsteken, wat dan? Wat is er dan het ergste dat er kan gebeuren?
1. Je wordt buitengesloten. Mensen kijken je niet meer aan.
2. Je wordt uitgelachen en voor gek versleten. Je wordt weer buitengesloten.
3. Degenen die niet blij zijn met jouw openheid of daadkracht, worden boos en gaan jou tegenwerken. Je krijgt represailles, wraak, een steen door je voorruit.
Dus je wordt ofwel als paria gezien of je wordt aangevallen. Geen fijne keuze! Dus dan maar liever niet je hoofd boven dat maaiveld uit, toch?

Welke voordelen wachten je?

Stel dat je wél je mond open doet, wat zouden dan de voordelen kunnen zijn?
1. Je wordt zichtbaar. Mensen houden rekening met je.
2. Mensen gaan nadenken over wat je zegt. Of ze het nou eens zijn of niet, ze gaan erover nadenken.
3. Gelijkgestemden zoeken je op. Je zult bijval krijgen van degenen die het met je eens zijn. Misschien niet openlijk, maar wel achteraf onder vier ogen.
4. Je pakt je leiderschap. Het leiderschap ligt vaak in de handen van degenen die zich zichtbaar en hoorbaar maken.
5. Je trekt verantwoordelijken aan hun jasje. Ze kunnen niet meer in het onzichtbare hun gang gaan.

Wat regeert jou?

Het is een pittige afweging: wel je hoofd boven dat maaiveld uitsteken of niet? Wel zichtbaar worden of niet? In ieder geval mag het niet zo zijn dat angst jouw raadgever is, jou regeert. Als je alleen vanuit angst jezelf klein en onzichtbaar houdt, doe je jezelf en anderen te kort. Als je vanuit doordachte argumenten jezelf klein en onzichtbaar houdt, handel je vanuit wijsheid. Kijk naar je angsten. Onderzoek ze, en beslis dan pas.

Onderzoek je angsten

Als je het doodeng vindt om zichtbaar te worden, je mond open te doen, te protesteren, waarom is dat dan? Is er gevaar of beeld je je dat in? Onderzoek je angsten, welke van de twee is het, a of b?
a. Ja, er is gevaar. De mensen waarmee ik te maken heb, kunnen me echt kwaad doen. Wijsheid is om dan rustig te blijven en te zoeken naar medestanders. Samen sta je sterk, met elkaar samen boven het maaiveld uit, is verstandiger, dan dat het alleen op jou terug springt.
b. Nee, er is geen gevaar. Je bent bang wat ze van je vinden, dat je wordt buitengesloten, maar er is geen werkelijk gevaar. In dat geval: bereid je voor, omarm je angsten met behulp van de MIR-Methode, en ga staan voor je zaak. Wordt het erg spannend, zet dan de MIR-Methode EHBO in! Ook hier: vraag anderen om advies, vraag iemand om mee te gaan en zorg daarna voor goede opvang en rust voor jezelf. Het zal pittig zijn, maar je kunt het!

We hebben je nodig!

De mensheid heeft jou nodig! Of je nou alternatieve brandstof uitvindt, een geheim in je familie wilt blootleggen of je liefde aan iemand wilt verklaren… jouw actie is goud waard! Omdat het iets in beweging zet, omdat het mensen aan het denken zet, omdat je mensen in beweging brengt en verandering veroorzaakt!
Steve Jobs, de oprichter van Apple, schreef dit over mensen die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken, degenen die anders dan anderen zijn:
“Aan de gekke mensen. Degenen die er niet bij horen. De rebellen. De relschoppers. Degenen die er anders tegenaan kijken. Ze zijn niet dol op regels en ze hebben geen respect voor de gevestigde orde. Je kunt ze citeren, het niet met ze eens zijn, ze bejubelen of kwaad over ze spreken, maar wat je niet kunt, is hen negeren. Omdat ze dingen veranderen. Ze duwen de mensheid voort. En hoewel sommigen hen als de gekken zien, zien wij hen als de genieën. Want de mensen die gek genoeg zijn om te denken dat ze de wereld veranderen, zijn degenen die het doen.”

Opdat je veilig zichtbaar mag worden!
Mireille Mettes











zondag 7 januari 2018

5 dimensionale liefde (tweelingzielen)

In het begin van mijn proces verwees ik nog veel naar artikelen of blogs van anderen en deelde deze ook in mijn blogs. Nu ik sta waar ik sta heb ik er voor gekozen deze artikelen te verwijderen en het in mijn eigen woorden te omschrijven vanuit mijn huidige zienswijze. 

Wat schreef ik in 2014:
5D liefde, hoe leg de dat uit aan degene die het nog niet zo ervaren? Het is niet uit te leggen, er zijn geen woorden voor in onze 3D wereld. Door het lezen van onderstaand artikel begrijp ik de pijn die ik ervaar weer wat beter. Alhoewel Esther heel mooi uitlegt hoe je voorbij die pijn kunt komen heb ik nog geen enkele tweelingziel gesproken die de pijn niet ervaart. Dat ze dit verklaart omdat we nog denken in 3D is een interessant gegeven. 
(note: Het artikel heb ik inmiddels verwijderd en zelf omschreven hoe ik het zie)

Toen mijn tweelingziel aangaf dat hij het moeilijk vond dat ik nog zoveel voor hem voelde terwijl hij die liefde zo niet voelde zei ik wijzend naar zijn hoofd 'Ik hou niet van jou! Ik hou van jou!' Dat laatste sprak ik terwijl ik naar zijn buik wees, naar zijn ziel. Hoe hij me op dat moment aan keek blijft me bij, zonder met zijn ogen te knipperen alsof hij niet verbaasd was en het toch heel vreemd vond wat ik zei. En hij niet alleen, ik verbaas me soms ook nog wel eens over de dingen die ik zeg. Zeker wanneer ze voor het eerst mijn mond uit komen gerold.

2018


Hoe herken je je tweelingziel? Dat is een gevoel wat niet te beschrijven is en door mensen die het niet ervaren ook niet begrepen wordt. Je WEET het gewoon. Dat gevoel zet alles op zijn kop, haalt je hele zijn onderuit en herschikt het weer zodat je uiteindelijk je ware zelf wordt.  
Wat het tweelingzielen proces zo ingewikkeld en pijnlijk maakt is omdat je er nog naar kijkt vanuit het 3 dimensionale. Het uiteindelijke doel is onvoorwaardelijke liefde te gaan ervaren, voor jezelf, voor je tweelingziel en uiteindelijk voor iedereen. 

Je begrijpt niet waarom je niet samen kunt zijn met je tweelingziel. Dat is een 3D gedachte omdat je al samen met hem bent op ziel niveau, niet als in een relatie zoals we dat (aan)geleerd hebben. 
Het sluimerende stuk ontstaat wanneer je gaat ontwaken, je bewust wordt. Je richt je vooral op de ander omdat hij of zij er niks van begrijpt, je wilt de ander veranderen om maar samen te kunnen zijn. Dus je voelt de hogere frequentie al maar denkt en voelt nog vanuit 3D, dat maakt het ingewikkeld. 
Dat je je tweelingziel bent tegengekomen betekent dat je toe bent aan de volgende frequentie doordat je levenslessen hebt geleerd, de frequentie van de aarde aan het veranderen is. Deze periode is de meest verwarrende en pijnlijke. De ander is zich meestal nog niet bewust van jullie verbinding omdat deze nog niet gevoeld wordt. Je kunt hoog en laag springen maar dat ga jij niet veranderen. Wanneer je dat gaat accepteren veranderd de focus van de ander naar jezelf. Omdat je geen keuze hebt, omdat de ander zich van je afkeert. 
Hoe lang je daar over doet is aan jou. Besef je namelijk dat er altijd nog zoiets is als een vrije wil en dat geldt voor beide partijen. 





Het romantische beeld wat er is van tweelingzielen om samen te moeten zijn en je op die manier te ontwikkelen op 3D niveau is niet noodzakelijk. Wanneer dat wel zou zijn zou dat betekenen dat je je niet spiritueel zou kunnen ontwikkelen zolang je niet op 3D niveau samen bent. Blijf je in dat gedachten goed hangen doe je jezelf tekort en ontwikkel je niet verder. Er zit maar 1 ding op, je eigen pad bewandelen. Je tweelingziel doet hetzelfde op zijn of haar manier. De verbinding met je tweelingziel is veel meer dan bij elkaar zijn zodat je elkaar aan kunt raken of in een romantische relatie bent. Wanneer je frequentie gaat verhogen ontstaat er ook rust in het feit dat de verbinding er al is en altijd is geweest. Je voelt je tweelingziel nog steeds maar het zit je niet meer in de weg omdat je de pijn al geheeld hebt. De mate waarin je je tweelingziel voelt veranderd ook omdat je heelt. 

Het is heel goed mogelijk dat je wanneer je in je eigen kracht staat, de pijnstukken uit dit leven hebt geheeld en je vrij en onvoorwaardelijk lief kan hebben jullie bij elkaar komen. Ik heb het echter nog maar zelden zien gebeuren en wanneer je zover bent kan zelfs de kans bestaan dat je het niet meer verlangt. Zo is het bij mij ook gegaan. Wanneer je nog 3D denkt is er verlangen er nog om samen te smelten. Later ga je zien dat je al samen bent, nooit van elkaar bent weggeweest. Het is dus zeker heel goed mogelijk een andere relatie aan te gaan met een andere zielsverwant, iets wat ik me in het begin van het proces niet voor kon stellen. Dat maakt ook dat je je radeloos kunt voelen want hoe kun je nog ooit van iemand houden zoals je van hem of haar doet. 



Je tweelingziel is degene uit je zielsfamilie die het dichtst bij je staat. Velen zien de tweelingziel als je andere helft. Dat wat nog in je geheeld mag worden wordt door de ander gespiegeld. Een heel mooi kado van waaruit je mag leren, groeien en transformeren. Er zijn vele manieren om te transformeren en jij hebt  voor deze manier gekozen, het ontmoeten van je tweelingziel.

Elke manier van transformeren is intens en heftig en wordt vaak omschreven als de kleine dood. Het voelen komt kei hard binnen en de transformatie gaat in een razend snel tempo. Doordat je in dit proces zit ga je ook op andere fronten andere keuzes maken zoals werk, relaties, vrijetijdsbesteding en vriendschappen. 

De pijn die je ervaart gaat vooraf aan groei. De pijn die je tweelingziel bij je oproept wordt geheeld. Het gedrag van je tweelingziel en wat het met je doet zegt alles over jou. Wanneer je naar je tweelingziel blijft wijzen ga je je eigen proces uit de weg. Je er mee verbinden geeft groeipijn en precies daar zit de weg naar transformatie. Omdat je je zo niet wilt voelen kun je maar 1 ding doen, er dwars  doorheen, voelen. Ontkennen en er van weg gaan, het aan het gedrag van je tweelingziel koppelen helpt je niet. 



Je tweelingziel is in je leven gekomen om je eigen innerlijke vermogens te activeren. Deze vermogens, die je altijd al hebt gehad als helder- zien, -horen, -voelen, -weten wordt weer wakker. Vaak ben jij daarin leidend en is je tweelingziel nog niet zover. Anders zou het hele proces anders verlopen, zou je je eigen pijn stukken niet aan pakken. Want pas zodra je toegang hebt tot je eigen innerlijke kracht, kan je de energie laten stromen en heb je de wijsheid en vrijheid je als mens te ontplooien. In eerste instantie voor jezelf, later ook om anderen te helpen deze kracht te hervinden. Dat is het cadeau wat jouw tweelingziel je te geven heeft en jij andersom aan hem of haar geeft. 

Een tweelingzielenrelatie is gebaseerd op liefde, groei, vrijheid, innerlijke rijkdom, kracht en het is de prachtigste vorm van liefde. Besef dat de liefde die je je tweelingziel wil geven, jij zelf via je tweelingziel moet leren geven aan jezelf, dat is de spiegel. En wow, wat een liefde is dat eigenlijk!!! Hoe mooi is dat? Met heel je hart van jezelf houden dat je alles accepteert van jezelf. Ook datgene wat je eigenlijk niks vind!! Alles wat aan je aardse lichaam is. Wat je ziel nog te leren heeft, wat in je DNA en je genen allemaal op te lossen is, er is zoveel onbewust wat je nog aan groei kan hebben.

 

vrijdag 5 januari 2018

Op weg naar de vijfde dimensie

'De wat?' zei ik tegen mijn vader toen hij over de vijfde dimensie begon. Ik liet hem even vertellen en zei 'sorry pap, daar geloof ik niet in. Dat gaat me te ver'.  Mijn vader begreep toen al dat je iets niet kunt begrijpen als je er nog niet aan toe bent en zweeg dan. 

Pas in 2014, kort nadat ik ontwaakte, kwam de term in mijn zoektocht rondom het tweelingzielen proces weer naar voren en nu wilde ik er ineens alles over weten. Ik heb er toen ook een blog over geschreven en kon me op dat moment niet bedenken dat er over een bewustzijnsniveau werd gesproken. Dus niet zoiets als wat ik eerder dacht drie dimensionaal maar dan met meer kanten. 


Toen ik ontwaakte wist ik eigenlijk nog niks van dimensies, ego, energieën of iets van dien aard. Ik wist niet dat ik me tot voor kort nog volop in de derde dimensie begaf en ineens was het er in alle heftigheid, ik bevond me in een andere dimensie nog voor ik wist dat deze bestond. Ik dacht dat ik gek werd en wist ook niet hoeveel mensen zich al met deze materie bezig hielden waardoor ik me erg alleen voelde. Mensen die mijn eerste blogs hebben gelezen weten hoe dat zo'n beetje gegaan is. 

En met jou vele anderen want zeker nu merk ik dat de mensen bewuster worden, op grote schaal, het wint betekenis. Het is een staat van zijn waarbij het afgescheiden denken en het ego geen doorslaggevende betekenis meer heeft. Waarbij het denken niet meer in dienst staat van het angstige en behoeftige ego (IK gericht) maar ten dienste is van het liefdevolle en overvloedige hart (WIJ gericht). 

En dan is er nog gehechtheid. Verlichting kan alleen worden bereikt wanneer je totaal onthecht. Onthechten, van spullen, bezittingen, zoals boeddhisten dat doen. Het is in mijn ogen niet te doen. Want we hebben allemaal mensen om ons heen die we liefhebben. Ik ben wel van mening dat het goed is om lief te hebben zonder voorwaarden. Dat is in mijn ogen 4D.

Op de drempel van de 4e dimensie hebben we een “gewoon” fysiek leven met een lichaam, met dierbaren aan wie wij gehecht zijn, een huis, en met alle aardse dualiteiten, waaronder een ego en talloze gedachtes, gevoelens en emoties. Ik denk ook niet dat we moeten streven naar verlichting zoals bijvoorbeeld Boeddha. 

Van 3D naar 5D. Als de stof ophoudt te bestaan, gaat de mens geheel over van de 3e naar de 5e dimensie, dan is hij een geestelijk wezen die in de geestelijke wereld volledig in de goddelijke liefde en harmonie leeft, en dan niet meer op aarde in fysieke vorm incarneert. We evolueren en dat gaat ook echt allemaal nog wel een keer gebeuren maar niet nu. Gaan wij dat nog in dit aardse leven meemaken? Wanneer komt die toestand van de 5e dimensie? En zijn er gevallen bekend van mensen die ineens “geest” waren geworden? Ik ken ze niet.
Bovendien dwingt de op macht, controle en angst gebaseerde maatschappij ons alleen al via wet- en regelgeving om op onderdelen ván de wereld te zijn. Wij hebben allerlei verplichtingen waar wij aan moeten voldoen. Dat vind ik overigens ook een lastige want hoe gaan we dat in hemelsnaam doorbreken? Hoe gaan we die levensgrote legbatterij doorbreken. Het systeem van politiek, belasting, (zorg)verzekering, werken, scholing is nog niet zo makkelijk onderuit te halen. Dus ontwaken ook daar mensen en wordt alles rustig aan van binnenuit aangepakt. En zelfs dan nog, er is ergens op de wereld toch een stad waar ik zo de naam niet van weet waar wat ik net allemaal noemde niet aanwezig is. Het schijnt dat het daar ook niet vlekkeloos verloopt. Er zullen altijd leiders en volgers zijn. Hoe een leider leidt en en volger laat volgen is wat het verschil zou moeten maken. 
Het “niet ván de wereld” zijn is dus ook een lastige en (te?) grote opgave. Ik denk dat wanneer iedereen ontwaakt en er naar streeft dat het ego geen doorslaggevende betekenis meer heeft we onze taak goed volbrengen. Ik heb er in elk geval mijn handen aan vol. Elke keer weer iets in mezelf ontdekken wat geleid wordt door het ego en om zet in liefde, onvoorwaardelijkheid naar anderen en mezelf. 

Wat ik daarbij vaak bemerk is dat degene die ontwaakt zijn een beetje afgeven op degene die het nog niet zijn, dat noem ik dan het spirituele ego. Net zo 'erg' en druipt van oordeel. En ik pretendeer niet dat ik er vrij van ben hoor, volgens mij kan dat ook niet. Maar ik ben me er wel bewust van dat ik het doe wanneer ik het doe. Telkens, stukje voor stukje merk ik dat mijn gedrag aan het veranderen is. We hoeven dus niet verlicht te zijn, dat laten we aan onze volgende reïncarnaties van onszelf over wat verder in de evolutie. 


Verlossing, daar vind ik het wel tijd voor want het mag echt allemaal wel anders.  Sommige mensen wentelen zich nog in de 3e dimensie, zich totaal niet bewust van de hele 4e dimensie. Begrijpen niet waar je het over hebt als je er over praat, simpelweg omdat hun bewustzijn dat nog niet toelaat. Niks mis mee. Ik hoorde tijdens de Top 2000 het nummer van Pink Floyd 'another brick in the wall' pas echt. Wel ja, zij zongen er toen al over en ik lal al jaren mee op het nummer zonder echt te luisteren. En dan ineens hoor je waar ze echt over zingen, zo werkt het dus. En dan heb je de 4e dimensie mensen, al wel bewust en hard aan het werk met zichzelf om vervolgens ook anderen te helpen daar te komen. Het WIJ gevoel wordt versterkt. 


Als ik kijk hoe ik me 5 jaar geleden gedroeg in vergelijking met nu, twee totaal verschillende gedragingen kan ik je vertellen. Zo ben ik deze week 'ineens' vlees gaan vervangen in mijn maaltijden. Het speelt al langer, telkens wanneer ik een kipfilet in stukken sneed, of een kippebil in de pan deed om soep van te trekken zag ik geen stuk vlees meer maar een stuk kip. Vooral bij kip heb ik het dus, misschien wel omdat ik in de tijd dat ik in het bos woonde kippen had. Ik kon me niet voorstellen dat ik er ook daadwerkelijk aan zou beginnen (vegetariër worden) of beter gezegd, er mee zou stoppen, dat vlees eten.

Ik weet ook nog niet of ik er helemaal mee ga stoppen en ik ga zeker niet beginnen met ineens heel veel vis te eten. Want eerder vandaag stond ik bij de Sligro te wachten op mijn beurt, zie ik in mijn ooghoek een vrouw kreeft uitzoeken. Mijn maag draaide om bij het idee dat die straks levend in de pan wordt gegooid. Ik zei het al een tijdje, ik voel dat het er aan zit te komen. En nu is het dan zover.  
De 4e dimensie lijkt veel op de 3e dimensie met als grote verschil dat we bewuster en liefdevoller leven, denken, spreken en handelen. 
Alles mag er zijn. Alle dualiteiten, gevoelens, emoties, het ego, angsten, innerlijke tekorten, boosheid, jaloezie enz. 
Vandaag nog helemaal uit mijn pan gegaan tegen mijn moeder. Vroeger deed ik niet anders, doorlopend, wat was ik vaak boos op haar. Vaak genoeg kreeg ik te horen dat ik niet mocht schreeuwen, niet boos mocht zijn. Vandaag toen ik van haar de wind van voren kreeg en dezelfde wind 180 graden liet draaien wist ik tijdens mijn relaas richting haar dat er een kindsdeel actief was, iets wat ik vroeger (in mijn 3D tijd) niet wist. Mijn reactie richting haar is negen van de tien keer rustig en raakt ze me niet. Vandaag wel, groot gevalletje ego. En wat het verschil maakt is dat ik tijdens mijn relaas al bewust ben en mezelf afvraag waarom ik zo reageer. Ik probeer het te herleiden naar gebeurtenissen uit mijn jeugd en weet dat ik wanneer ik het gevonden heb een volgende keer weer rustig kan reageren. Ik ga er dus anders mee om, dat is het verschil. Elke reactie geeft informatie over waar iemand staat, vanuit welk bewustzijn gehandeld wordt en wat er nog geheeld mag worden.
Wanneer je deelneemt is dat vanuit het angstige en onbewuste ego, gebaseerd op tekort. Gebaseerd op nog niet verwerkte onprettige ervaringen in ons leven of zelfs vorige levens wat leidt tot afscheiding. Een “deelnemer” identificeert zich met zijn gedachtes, gevoelens en emoties, hij “is” ze. Door die identificatie scheiden zij hem af van de verbinding met zichzelf en van de verbinding met de ander en het grote geheel. Op dat moment is er niets behalve die dualiteiten, er is geen relativering meer, zij zijn hem, en hij is hen. Er is louter een ik-gerichte afscheiding van het ego.
Wie louter deelnemer is, zal niet alleen afgescheiden denken en voelen, maar tevens afgescheiden spreken en handelen, er is geen verbinding, je bent dan slaaf van je eigen angstige ego. 
Waarnemen doe je vanuit het liefdevolle en bewuste hart, vanuit je ziel. Het is gebaseerd op overvloed en leidt tot verbinding. Eenmaal daar loopt alles en wanneer het allemaal niet zo lekker loopt ga je er totaal anders mee om. Wie niet alleen deelnemer is, maar daarnaast óók waarnemer, tapt uit een heel ander vaatje, en dat komt omdat hij bewust, verbonden en liefdevol aanwezig is.
Van bewuste aanwezigheid is sprake als jij je vanuit jouw hogere bewustzijn niet alleen neutraal en waarnemend bewust bent van jouw gedachten, gevoelens en emoties (hé, ik heb verdrietige gevoelens, hé, ik vind dat stom), maar dat je op basis van die waarneming vervolgens heel bewust kies voor verbindende woorden en daden.
Bij bewuste aanwezigheid is er in jou een hoger bewustzijn actief dat aangeeft dat jij je bewust “BENT” dat jij afgescheiden gedachtes, gevoelens en emoties “HEBT”. Dus jij bent die afgescheiden zaken niet meer, jij hebt ze alleen, en jij bent en blijft je daar bewust van. Het er laten zijn van deze gevoelens in plaats van ze weg te stoppen zodat het je in de weg gaat zitten en verwijderd van je kern, je ziel, is ook een groot verschil. Met dan weer als kanttekening dat wanneer je je er niet van bewust bent dat er een andere manier van er mee omgaan is je zo ook niet kunt handelen. En vervolgens spreek en handel je niet meer vanuit die afgescheiden zaken, maar vanuit dat liefdevolle, verbonden bewustzijn.Bij het waarnemen bestaan ego (afscheiding) en hart (verbinding) naast elkaar.
In de 3e dimensie zijn mensen (overwegend) vanuit hun ego de deelnemer. In de 4e dimensie groeien wij vanuit ons hart uit tot “waarnemers” die nog wel in de afgescheiden dualiteiten van de 3e dimensie leven, maar die er bewust voor kiezen om vanuit het verbonden bewustzijn van de 4e dimensie met die dualiteiten van de 3e dimensie om te gaan.
En zo worden de eerste stappen gezet van dimensie 3 naar 4. Leve de evolutie :).
We verlossen ons van de kracht van de emoties en de macht van het denken. Denken, daar waar alle problemen ontstaan. Bedacht worden en dus ook weer 'ont-dacht' kunnen worden. Ondoordacht krijgt voor mij net een andere betekenis. Waren we dat met zijn allen maar wat meer, ondoordacht. 
Wij zijn niet langer de slaaf van ons ego…. Wij leiden ons leven vanuit ons hart bewustzijn, want wij zijn ons bewust van al dat in ons leeft, en maken vervolgens bewuste, liefdevolle en verbonden keuzes. Zo zijn wij verbonden met onszelf, onze innerlijke wereld, die van een ander en met het grote geheel. 
Dit bewustzijn is de eerste en de meest cruciale stap in de transitie van het ik gerichte ego bewustzijn naar het wij-gerichte hart bewustzijn. Door de bewuste keuze om altijd in verbinding te zijn, groeit “ik” geleidelijk uit tot “wij”. En weet, je hoeft het dus allemaal nog niet perfect te doen. Je er bewust van zijn maakt al dat er veranderingen in je gedrag optreden. Dus ben lief voor jezelf wanneer het allemaal nog niet lukt zoals je het zou willen. Laat het een verlangen zijn waarin je mag groeien. 
Wij houden zoveel van onszelf, van de ander en van het leven, dat wij telkens kiezen voor verbinding en wij laten de ontelbare afscheidingen van het ego los die ons voorheen domineerden.

Zo had ik vandaag toen mijn moeder me een uitbrander gaf vanuit haar ego kunnen vragen wat maakt dat ze de uitspraken deed die ze deed. Dan was ik in verbinding gebleven. Het lukte me vandaag niet en door mijn reactie ontstond er juist afgescheidenheid. Zij boos, ik boos en zo zijn we uit elkaar gegaan. Niet echt 4D. 
Als jouw geliefde voortdurend niet gehoor geeft aan een wens of grens van jou (afscheiding) ga je bewust niet geïrriteerd snauwen: jij luistert ook nooit naar mij (afscheiding). Maar zeg je bewust: lieverd, ik voel mij al een tijd niet door jou in mijn wensen en grenzen gezien, kunnen we daar over praten (verbinding)?
Wat mij zeker altijd helpt om in verbinding te blijven is mezelf af te vragen of dat wat ik te zeggen heb opbouwend is of iets toevoegt. Er is nog een derde regel maar die ben ik eerlijk gezegd vergeten omdat ik vaak mijn mond al houd wanneer ik me een van de twee bovenstaande regels toepas. 
Verbinding is het toverwoord. Hoe boos je ook bent, je blijft in verbinding, hoe hard jouw oordeel ook is, je zegt jouw boodschap in zachte woorden, waardoor jij in verbinding blijft. Zo vervang je vaker en meer de afscheiding van het ego door verbinding met je hart en ziel. 
Je stopt met vechten tegen de afscheidende zaken in jou, je gedachtes, gevoelens en emoties mogen er zijn en zijn oke. Je veroordeelt jezelf er ook niet om, hebt er geen weerstand tegen. Je gaat vanuit jouw waarnemende hartbewustzijn boven de ego-afscheidingen staan. Alle afscheidingen mogen er zijn, maar jij “bent” ze niet langer … en je maakt structureel bewuste, aanwezige, verbindende en liefdevolle keuzes die leiden tot andere woorden en andere daden.
Alles mag er zijn, niets en niemand wordt afgewezen, niets en niemand wordt veroordeeld En door de keuzes van de bewuste aanwezigheid ontstaan de eenheid, de verbinding en de liefde in jou. Zelfliefde, het grote overkoepelende doel. 
Vroeger dacht ik altijd dat we moesten demonstreren om er voor de zorgen dat de aarde een betere plek zou worden. Nu weet ik dat wanneer we het ego weten te overstijgen en ons weten te verbinden de wereld zal veranderen. 
En dan:
Zal geld een ondersteunend middel zijn in de realisatie van verbindende doelen. 
Zal niet langer het (afscheidende) geld centraal staan, maar de verbinding van het collectieve menselijk welzijn.
Zijn er geen hebzuchtige bankiers meer.
Gaat de mens produceren en consumeren wat hij nodig heeft.
Zal het huidige financiële stelsel (de ego-nomie) transformeren naar een stelsel dat wél in balans is.
Ontstaan er een onderwijssysteem en een wetenschap waarin zowel de linker- als óók de rechter hersenhelft centraal staan, omdat beide hersenhelften zijn verbonden.
Gaan de zorg- en gezondheidssector volkomen veranderen, want verbinding leidt tot gezondheid en balans, waar afscheiding leidt tot ziekte en disbalans.
Zal de wapen- en oorlogsindustrie tot stilstand komen.
Zullen alle mensen kunnen werken, omdat al het benodigde werk vanuit verbinding met elkaar wordt gedaan.
Zullen er veel minder (of geen) wetten en regels meer nodig zijn.
Kunnen we volstaan met een veel kleinere overheid en een lagere belastingheffing, en wellicht is er t.z.t. geen overheid en belastingheffing meer nodig.
Kiezen voor verbinding is een goede daad, niet “goed” als waardeoordeel, maar goed in de zin van een stap in de goede richting, een stap op weg naar de wereld die wél in balans is.
Als jij bewust kiest voor verbinding, en die keuze gemotiveerd uitlegt aan jouw naasten, zullen jouw naasten ook steeds vaker kiezen voor verbinding. En hun naasten ook en zo transformeren langzaam honderden, duizenden, miljoenen en miljarden mensen. Het leven zal op alle onderdelen zeer aangenaam veranderen.
De wereld kan enkel transformeren door bewuste keuzes te maken in de praktische situaties van het dagelijkse leven, en niet door een vaag, verheven en toekomstig ideaal.
Ook jij hebt de keuze… telkens weer… want ook jij bent de weg, de waarheid en het leven.
Wat kies jij? … doorgaan in afscheiding, of ga jij leven vanuit verbinding?
Welke weg kies jij? Welke waarheid kies jij? Welk leven kies jij?
De keuze is aan jou!

dinsdag 19 december 2017

Jenneke to the rescue

Gisteren avond zo rond een uur of 7 plofte ik op de bank, ik was kapot. De pijn bij mijn hartchakra was zo intens dat ik er onpasselijk van werd. Toen mijn vriend even later belde en vroeg hoe het met me ging besloot ik om het met hem te delen. Hij reageerde liefdevol en zei dat hij er graag voor me had willen zijn. Hoe lief ook, ik weet dat ik dit alleen moet doen en vertelde hem dat. 
Ik heb het verdriet, de pijn de hele dag nieuwsgierige aandacht gegeven, het er mogen laten zijn zonder oordeel. Alleen dat al maakte dat het een uur nadat ik op de bank was geploft heel ver weg was en de pijn bij mijn hart chakra gereduceerd was tot een gevoel van een blauwe plek. Beurs nog maar niet meer pijnlijk. Dit was nieuw voor mij want normaal gesproken weet ik niet hoe snel ik mijn 'hulp troepen' in moet schakelen om een regressie sessie te plannen. Nu had ik het dus helemaal zelf gedaan. Zo rond een uur of half 10 ben ik naar bed gegaan met het voornemen wat een aflevering van een serie te gaan kijken en op tijd te gaan slapen, morgen weer een nieuwe dag. Nog even beeld bellen met mijn vriend en lekker de ogen dicht. De honden voor een keer mee naar boven, gewoon omdat ik het fijn vond hen bij me te hebben. 

Net toen ik de tv aan wilde zetten kreeg ik een messenger bericht van Jenneke. Jenneke, een van het driespan waar ik het helemaal in het begin van mijn blogs wel eens over gehad heb. Joyce, Jenneke en ik, we hebben elkaar gesteund in het tweelingzielen proces en ervaringen gedeeld. Ik spreek hen niet zo vaak meer maar als het nodig is zijn we er voor elkaar. Soms heb je niet eens door hoe je er voor de ander bent. Het berichtje ging over een blog van mij die gedeeld werd binnen een geheime groep waar zij in zat. De geheime groep is voor mensen die de shift van 3D naar 5D aan het maken zijn en mijn blog werd daarin gedeeld. Een bericht geschreven door Aart van Wijk waarin hij deelt hoe hij het ervaart. 
Ik scrolde het bericht door en kwam op een of andere manier in een andere blog terecht maar had dat op dat moment nog niet door. Ik stopte met scrollen op het stuk waarin stond dat mensen met verlatingsangst juist een verlangen hebt naar overmatig verbinden.
Dat was het! Precies die regel had ik nodig. Het raakte me wat ik las en ik bedankte Jenneke hardop. 

Ik was in de weken dat mijn vriend weer naar zijn geboortedorp was verhuisd in gedachten alleen maar bezig geweest met mijn huis verkopen, samen wonen, bij hem willen zijn. Toen hij tijdens een gesprek daarover niet reageerde zoals ik wilde en daarna nog een geintje maakte over niet trouwen merkte ik al dat ik het niet leuk vond maar toen hij me twee dagen later beeld belde kreeg hij nog net niet de volle laag. Ik zat volledig in mijn ego, wist dat maar kon het niet stoppen. Na mijn inzicht gisteren begreep ik het ineens. Bang dat het mooie wat we hebben minder wordt en onbewust dus bang dat onze relatie voorbij gaat. 

Vandaag voel ik me weer goed, opgelucht en mijn ademhaling is weer gezakt naar mijn buik. Ik ga er verder mee aan de slag en wanneer het gevoel weer opduikt zal ik er op dezelfde manier mee omgaan zodat het verder kan helen. 

Ik heb de blog er bij gepakt en deel hem nog een keer met jullie. Het gaat over liefdes relaties. 

Vandaag spreken we over relaties. Relaties, vooral liefdesrelaties, maken krachtige emoties in jullie wakker, en kunnen aanleiding geven leiden tot hevige stormen in je ziel. Ook hierin speelt jullie geschiedenis als lichtwerker een belangrijke rol. Want door de eeuwen heen, waarin je meerdere keren op aarde hebt geleefd, heb je ook in je vrouw- of man zijn geprobeerd nieuwe wegen te banen op aarde. In de afgelopen duizenden jaren, is er een strijd geweest tussen de mannelijke en de vrouwelijke energie, waarbij de vrouwelijke energie verdrukt raakte. 

Onderdrukt en verbannen. 
Verbannen uit het maatschappelijke leven en ook in het privéleven speelde de vrouw vaak een ondergeschikte rol. Er is in de collectieve vrouwelijke ziel een diepe wond geslagen door deze onderdrukking en misbruik van de vrouwelijke energie. Als je vrouw bent, draag je een deel van deze wond in je mee, ongeacht waar je geboren bent of hoe je opvoeding was. Het hoort bij het collectieve veld van de vrouwelijke energie op aarde, dat je die wond in je meedraagt, dat er twijfels in je zijn of je het gevoel, de intuïtie in jezelf helemaal mag toelaten.

Het vrouwelijke is ook diep gekwetst geraakt op het gebied van seksualiteit. Het lichaam van de vrouw is ontheiligd geraakt door verkrachting, verovering en misbruik. Dit zijn zware stukken in jullie geschiedenis, die doorspelen in jullie individuele zielsgeschiedenis. In de levens waarin je licht trachtte te verbreiden op aarde, heb je ook geprobeerd te vechten voor gelijke rechten van man en vrouw.

Als je vrouw was, en je beschikte over de intuïtieve en gevoelsmatige kwaliteiten die jullie zo eigen zijn, probeerde je vanuit die bron kennis en heling door te geven aan anderen. Je verkondigde nieuwe waarheden, je week af van wat normaal werd beschouwd. Je was ánders. Als je man was, probeerde je op te komen voor de gevoelskwaliteit in jezelf, en beantwoordde je niet aan het stereotype beeld van mannelijkheid. Veel mannelijke lichtwerkers voelden zich zodanig afwijken van het normale leven, dat zij zich daaruit terugtrokken om een solitair leven te leiden. Ze sloten zich aan bij een klooster of een spirituele orde, omdat ze voelden dat ze met hun ontwikkelde vrouwelijke energie niet goed deel konden uitmaken van een door agressieve mannelijkheid gedomineerde werkelijkheid.

Zowel in de zielen van mannen als die van vrouwen zijn diepe wonden geslagen door de geschiedenis die achter jullie ligt. Door de onderdrukking van de vrouwelijke energie, is het voor vrouwen moeilijk geworden om in hun kracht te staan. Ze zijn keer op keer ontmoedigd geraakt om dat te doen, en hebben zich afgewezen gevoeld precies om hun specifieke vrouwelijke kwaliteiten. Maar ook mannen zijn diep verwond geraakt. Voor mannen is het moeilijk geworden om contact te maken met hun gevoelskant. Tot op de dag van vandaag wordt hen geleerd dit weg te drukken. Er bestaan nog steeds veel ouderwetse ideeën over het belang van het verstand boven het gevoel. De ratio boven de intuïtie. Dat is jammer, want juist in deze tijd is er een verandering op komst. Er is een transformatie gaande waarin het mannelijke en het vrouwelijke op een nieuwe manier met elkaar in contact gaan komen. Jullie zijn de voorlopers van deze verbinding.
Jullie hebben je vanuit je ziel tot doel gesteld een meer evenwichtig samenspel van de mannelijke en de vrouwelijke energie op aarde neer te zetten. Dat doe je allereerst in jezelf, door deze twee energieën in jezelf in balans te brengen. Door de balans in jezelf te verwerkelijken, zet je een voorbeeld neer van hoe een vreugdevolle samenwerking van het mannelijke en het vrouwelijke eruit ziet. Ook nu, in dit leven, loop je voorop en ben je een pionier. Tegelijk ben je, vanuit je verleden als voorloper en dwarsligger, ook ernstig verwond geraakt en draag je zware littekens met je mee. Je hebt bijvoorbeeld als vrouw ervaren dat je trachtte op te komen voor vrouwelijke rechten, of voor je eigen gevoel van waarheid, en dat je daarom werd genegeerd, afgestraft of zelfs misbruikt. Je hebt je in meerdere levens geknakt gevoeld in je oorspronkelijke vrouwelijke kracht. Dat kan ertoe geleid hebben dat je nu een diepe angst en wantrouwen ervaart wanneer je ziel je aanspoort deze kracht weer neer te zetten en in de wereld uit te stralen. Wanneer jullie op het punt staan je vrouwelijke kwaliteiten van intuïtie, innerlijk weten, helder voelen en zien, vrijelijk uit te drukken, stuiten jullie allen op oude angsten en pijnlijke herinneringen.

Ook voor mannelijke lichtwerkers is het moeilijk zich te verbinden met de vrouwelijke kwaliteiten. Niet alleen wordt dat je als man – zeker vroeger – stelselmatig afgeleerd. Daar bovenop komt dat mannelijke lichtwerkers in het verleden ook zijn afgestraft op het uiten van hun kwaliteiten van helder zien, helder voelen, intuïtie en creativiteit vanuit de ziel. Ook kwamen zij op voor de rechten van de vrouw en werden ze hierom veroordeeld.

Wij willen jullie vragen om in jezelf eens te voelen wat deze geschiedenis van onderdrukking van de vrouwelijke energie met jou heeft gedaan, of je nu man of vrouw bent. In jullie allen leeft er een licht, een harteklop, een verlangen om te leven vanuit je diepste weten, vanuit je diepste gevoel. Toch is er tegelijk een grote angst om je echt over te geven aan je licht en het vrij in de wereld te laten stralen. 

Dit probleem wil ik toelichten door specifiek te kijken naar de dynamiek tussen mannen en vrouwen, of tussen jou en je partner.

In het omgaan met een ander mens, zeker in liefdesrelaties, is er een ritme tussen je verbinden met de ander en weer terugkomen bij jezelf. Er is een ritme van verbinden en loslaten. Als je je verbindt met de ander, stel je jezelf innerlijk open. Je bent dan kwetsbaar, je staat open en neemt de ander in je op. 

Je bent bereid te luisteren naar hoe de ander denkt en voelt over dingen, vanuit zijn of haar eigen verleden. En je bent bereid onvoorwaardelijke liefde en steun te geven aan de ander.

Dat is de ideale vorm van je verbinden. Op een gegeven moment voel je dat het nodig is om weer bij jezelf te komen. Bij elke communicatie is er een verbinding, een samensmelting van energieën, en na verloop van tijd keer je, verrijkt, uit dat contact weer terug naar jezelf. Je aura of energieveld sluit zich dan weer, en als het goed is, voel je je dan vrij om weer helemaal je eigen veld te ‘beheren’: weer helemaal bij jezelf te zijn. Als het goed is voel je dan geen spijt of pijn, maar ben je volledig bij jezelf, en geniet je na van het contact. Je wisselt de ervaring uit met jezelf. Je integreert wat er is geweest. Totdat er weer een moment komt dat je je uitgenodigd voelt je opnieuw te verbinden met de ander.

Als de afwisseling van verbinden en loslaten op zo’n vreugdevolle manier plaatsvindt, is het goed. In wezen sta je dan op een dieper niveau altijd in contact met de ander, maar toch is er het ritme van verbinden en loslaten, omdat dat nu eenmaal hoort bij het aardse zijn, bij het mens zijn: verbinden en loslaten.

In het proces van verbinden en loslaten kan echter ook veel scheef gaan; er kan veel pijn naar boven komen. Als je verliefd wordt op een ander, ontbrandt er een enorme kracht in je die je enorm doet verlangen naar verbinding met die persoon. Tegelijkertijd kan dit vuur in je hart je intens onzeker maken, omdat al je natuurlijke beschermingsmechanismes van je wegvallen; al je buffers en maskers verlies je. Verliefdheid kan heel indringend zijn en oude angst en pijn in je aanraken. Dit is spiritueel gezien het grote geschenk van verliefdheid: dat ze je aanmoedigt je open te stellen voor een ander, en daarmee ook voor alles in jou wat een evenwichtige relatie in de weg staat.

Het kan gebeuren dat als je, in verliefdheid, de verbinding aangaat met de ander, je overspoeld wordt door verlangens die deze specifieke relatie eigenlijk overstijgen. Je kunt gaan ervaren dat er in jou een klein kind schuilt, dat intens verlangt naar verlossing. Dit kind wil helemaal versmelten met en opgenomen worden in de energie van de ander. Eigenlijk projecteer je dan op je geliefde een ideaalbeeld van de ultieme vader of moeder, of zelfs God. Je hoopt in de aanwezigheid van de ander verlost te worden van jouw diepe pijn, je innerlijke twijfels, je angst dat je niet mag zijn die je bent. 

Als je de verbinding met een ander aangaat vanuit zo’n intens verlangen, is het moeilijke om tegelijk jezelf te blijven en de ander weer los te laten. Er kan zo’n sterke verbinding plaatsvinden vanuit je gewonde innerlijk kind, dat je afhankelijk wordt van de ander en de verliefdheid ontwrichtend werkt. 

Er is dan in de verbinding niet alleen een openheid vanuit het hart, maar er vormt zich vanuit de onderste chakra’s, vanuit je buik, een energetische haak, een energetisch anker dat zich vasthaakt in de energie van een ander. Deze energiehaak zegt eigenlijk: “ik heb jou nodig, ik kan niet zonder jou”. 

Het overmatig verbinden dat zo plaats vinden is een teken van verlatingsangst. Je kunt de ander niet meer loslaten, en op dat moment zet zich een neerwaartse spiraal in. Het ritme van verbinden en loslaten is verstoord.
Bij verlatingsangst is er sprake van een je overmatig willen verbinden. Het kan ook zijn dat je juist het tegenovergestelde probleem ervaart: dat je je geblokkeerd voelt in het verbinden en als het ware teveel loslaat, met andere woorden dat je je niet echt kunt verbinden met de ander. Je bent dan bang voor de enorme golf van emoties die een verliefdheid met zich mee kan brengen, en je trekt je al terug voordat het contact echt tot stand is gekomen. Hier is sprake van bindingsangst. Terwijl er in het geval van verlatingsangst een sterke emotionele afhankelijkheid heerst, is er bij bindingsangst juist sprake van een heel sterk onafhankelijkheidsgevoel, en het onvermogen om je echt over te geven aan de ander. Je ervaart dat het moeilijk is de ander echt te vertrouwen, of beter gezegd, het proces van je verbinden weer te gaan vertrouwen. Erop te vertrouwen dat het je niet opslokt en wegvaagt.

Bindingsangst kan ertoe leiden dat je opgesloten raakt in jezelf, dat je het moeilijk vindt uit te reiken naar een ander en zo in wezen heel eenzaam wordt. Eigenlijk is er wel degelijk een groot verlangen in je naar samenzijn en naar het delen van je liefde, je warmte en je wijsheid. Maar doordat je bang bent voor de storm van emoties die dat teweeg kan brengen, sluit je je op in jezelf en verarm je je leven.

Het is mogelijk dat in één persoon beide problemen tegelijk een rol spelen. Je kunt bijvoorbeeld weten dat je je gemakkelijk verliest in een relatie (verlatingsangst) en daardoor besluiten dat je je voeten liever op het droge houdt en je niet meer echt openen voor een ander (bindingsangst). Dan spelen beide angsten tegelijk een rol.

Hoe nu om te gaan met dit complex aan emoties? Hoe kun je tot een evenwichtig ritme komen in het je verbinden met en het loslaten van de ander? Heb allereerst compassie met jezelf en je eigen innerlijke wonden. Voel eens welke emoties jou het meest blokkeren. Zitten die in het je verbinden met de ander, of vooral in het loslaten van de ander. In het verbinden met de ander kom je je eigen vrouwelijke energie tegen, in het loslaten je mannelijke energie. Voel eens wat je het gemakkelijkste afgaat.
Stel je voor dat je tegenover je partner staat, en als je die niet hebt, dan kies je iemand uit die je na aan het hart ligt of waar je in het verleden een sterke band mee had. Stel je eens voor dat die persoon op jou af komt lopen, met uitgestrekte armen. Hij of zij verwelkomt jou. En kijk eens wat jouw eerste gevoel is? Kun je je armen uitstrekken en de handen van de ander aannemen, of voel je juist een terugtrekkende beweging? Voel je een oude pijn opkomen? Of voel je vreugde? Probeer zo onbevangen mogelijk te voelen wat jouw reactie is op dat gebaar van de ander.

Kijk eens wat de ander jou te geven heeft. Voel eens of dat voor jou goed voelt, of dat een energie is die jij nodig hebt. En kijk dan eens wat jij te geven hebt aan de ander, wat jij graag wilt delen met hem of haar, en voel eens of de ander dat kan ontvangen. Of hij of zij dat herkent en of je het gevoel hebt dat het aankomt.

Doe nu een belofte aan jezelf: dat jij vrij bent om te geven en te ontvangen wat jij wilt in deze relatie en in al je relaties. Ga diep naar binnen, ga met je bewustzijn naar je hart, en zak nog dieper, door je maag heen in je buik, en voel eens hoe oud je bent. Je bent een oude ziel die al veel heeft meegemaakt. Je bent man en vrouw geweest, je bent meerdere keren op aarde geweest, en je staat op het punt een cyclus van levens te voltooien. Het is nu tijd dat man en vrouw weer elkaars hand opnemen, en vriendschap sluiten, zowel in de buitenwereld als in je binnenwereld. Voel eens of daarvoor ruimte is in jou, voel eens of je stil en krachtig in jezelf kunt voelen dat je heel bent. Heel en compleet in jezelf. Alle elementen van de schepping zijn in jou aanwezig, het mannelijke zowel als het vrouwelijke. Je hebt niemand anders nodig om jou compleet te maken.

Vanuit die rijkdom in je hart kun je op een andere manier relaties aangaan. Je kunt de ander meer laten zijn wie die is, je hebt de ander niet meer nodig om jou heel te maken, en dus hoef je ook niet meer afhankelijk te zijn van de ander, en dus hoef je ook niet meer bang te zijn je helemaal te verliezen in de ander. Zowel bindingsangst als verlatingsangst hebben te maken met je niet helemaal compleet voelen in jezelf.

Voel hoe je je nu volledig verbindt met jezelf, van top tot teen. En hoe je “ja” zegt, tegen alle aspecten van jezelf. Niet alleen de mooie, lichte kanten, maar ook de donkere kanten, de angsten, de weerstanden. Jij bent groter dan de donkere kanten van jezelf, jouw bewustzijn kan ze liefdevol omarmen, en als jij er je licht overheen laat stralen, dan zullen die donkere kanten jouw leven niet meer bepalen, en je relaties niet meer verstoren. Het gaat erom dat jij er bent voor jezelf.

Als jij er bent voor jezelf, en niet meer een ander inschakelt om je pijn te verzachten, dan zullen je angsten en blokkades oplossen. Je zult verrast zijn over hoe snel dat kan gaan. Het is alleen wanneer je onbewust je eigen donkere kanten uitleeft in je relaties, dat ze grote drama’s met veel pijn en lijden veroorzaken. Zodra je bereid bent je eigen angsten en verlangens in het licht van jouw bewustzijn te laten verschijnen en er verantwoordelijkheid voor te nemen, zal je relaties bijna onmiddellijk transformeren. Jij zult je rustiger en vrediger voelen.

En ja, je zult accepteren dat je er in het leven in een bepaald opzicht alleen voorstaat. Jij bent hier ten eerste met en voor jezelf. De relatie met jezelf is de primaire relatie die er is. Al het andere komt op de tweede plaats. Als jij kunt leven met jezelf, als jij vrede kunt hebben met wie jij bent, met al je pijn en schaduwkanten, dan ligt de weg open voor liefdevolle relaties die grote verdieping en rijkdom kunnen geven aan je leven. Maar jij blijft verantwoordelijk voor jezelf. En dat hoeft geen last te zijn. 

Het kan een enorme bevrijding zijn, te weten dat jij altijd één en ondeelbaar jezelf bent. Je kunt je met alles verbinden in de wereld, en toch hoor jij altijd bij jezelf en ben jij eigenlijk je eigen meest wezenlijke geliefde. De liefdesrelatie met jezelf is de fundamentele relatie in dit leven. Al het andere is daar een afspiegeling van.
© Pamela Kribbe

website Pamela Kribbe